Ιράκ: Νέα τουρκική επίθεση κατά θέσεων του PKK

Νέα επίθεση εξαπέλυσαν τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη στο βόρειο Ιράκ, κατά των αυτονομιστών του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK), με αποτέλεσμα ένας άνθρωπος να τραυματιστεί, σύμφωνα με Iρακινό αξιωματούχο.

Η τουρκική πολεμική αεροπορία διεξάγει επιδρομές εναντίον καταυλισμών των ανταρτών του PKK στα όρη του βόρειου Ιράκ από τον Αύγουστο, μετά τον τερματισμό της εκεχειρίας και την αύξηση των επιθέσεων των μαχητών του στο τουρκικό έδαφος.

"Ο τουρκικός αεροπορικός βομβαρδισμός σημειώθηκε αργά χθες βράδυ, διήρκεσε μία ώρα με στόχο έναν αριθμό χωριών και είχε ως αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά ένας βοσκός", δήλωσε ο Χάσαν Αμπντάλα, δήμαρχος μια πόλης στην περιοχή.

Μέχρι στιγμής, οι τουρκικές αρχές δεν έχουν επιβεβαιώσει την πληροφορία για την επίθεση.

Κοινή δράση Τουρκίας-Ιράν κατά των Κούρδων ανταρτών

Για ένα «σχέδιο κοινής δράσης» της Τουρκίας και του Ιράν έναντι των κούρδων ανταρτών που απειλούν την ασφάλεια των δύο χωρών και εφορμούν από βάσεις στο βόρειο Ιράκ έκανε λόγο ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Νταβούτογλου, ο οποίος συναντήθηκε με τον Ιρανό ομόλογό του Αλί Ακμπάρ Σαλεχί.

Η Άγκυρα μάχεται εναντίον του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) στη νοτιοανατολική Τουρκία και στο ιρακινό Κουρδιστάν, ενώ το Ιράν μάχεται στο έδαφός του εναντίον της παράταξης PJAK, του μεγαλύτερου ένοπλου κουρδικού κινήματος που αντιπαρατίθεται στην κυβέρνηση της Τεχεράνης.
"Η αποφασιστικότητά μας να δώσουμε μαζί την μάχη εναντίον του PKK και του PJAK θα συνεχίσει (να επιδεικνύεται) με τον πλέον ισχυρό τρόπο", είπε ο Νταβούτογλου σε κοινή συνέντευη Τύπου με τον Ιρανό ομόλογό του Σαλεχί. "Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί στο πλαίσιο ενός κοινού σχεδίου δράσης για την εξάλειψη αυτής της τρομοκρατικής απειλής", πρόσθεσε.
Ο Νταβούτογλου ανέφερε πως με τον Ιρανό ομόλογό του συζήτησε και το ζήτημα της Συρίας και τόνισε ότι "οι εξελίξεις έχουν δείξει ότι δεν μπορεί να επιβιώσει μία διοίκηση που καταπιέζει το λαό της. Η Τουρκία έκανε ό,τι μπορούσε για να βρεθεί ειρηνική λύση" είπε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών και συνέχισε: "Δυστυχώς η Συρία δεν στράφηκε στην ειρηνική μετάβαση και προτίμησε να αυξήσει την καταπίεση".
Ο Ακμπάρ Σαλεχί δήλωσε από την πλευρά του, ότι το κουρδικό αντάρτικο αποτελεί κοινό πρόβλημα για την Τουρκία και το Ιράν και ότι η συνεργασία των δύο χωρών πάνω σ' αυτό το ζήτημα πρέπει να "γίνει πιο σοβαρή".
Αναφερόμενος στο ζήτημα της ασφάλειας στην περιοχή, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε την ευθύνη των ΗΠΑ: "Οι Αμερικανοί βρίσκονται στο Ιράκ και διαθέτουν όλες τις πληροφορίες σχετικά με τον οπλισμό που υπάρχει εκεί. Εάν έδιναν έγκαιρα τις πληροφορίες αυτές στην Τουρκία, δεν θα ζούσαν οι Τούρκοι αδελφοί μας την τραγωδία που έζησαν".
Μιλώντας σχετικά με τα περιφερειακά ζητήματα ο Σαλεχί είπε ότι "το Ιράν και η Τουρκία έχουν κοινές θέσεις σχετικά με τα προβλήματα της περιοχής" και αναφερόμενος στα "θεμέλια" όπως είπε των καλών αυτών σχέσεων, μίλησε με τρόπο που αποκάλυψε τις διαφωνίες της Τεχεράνης ειδικά στο ζήτημα της Συρίας. "Τα κράτη και οι κυβερνήσεις πρέπει να ανταποκρίνονται στα νόμιμα αιτήματα του λαού και να προχωρούν σε μεταρρυθμίσεις», είπε, αλλά πρόσθεσε ότι «οι υπόλοιπες χώρες δεν πρέπει να αναμειγνύονται στις εσωτερικές αυτές υποθέσεις των χωρών".
Η επίσκεψη του επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας στην Άγκυρα σημειώνεται μετά την ανακοίνωση, χθες, της έναρξης μιας χερσαίας επιχείρησης ευρείας κλίμακας εναντίον των κούρδων ανταρτών του PKK, κυρίως στο έδαφος της Τουρκίας, αλλά και στα όρη του βορείου Ιράκ, όπου η οργάνωση αυτή διαθέτει βάσεις. Ωστόσο, το τουρκικό γενικό επιτελείο ενόπλων δυνάμεων διαψεύδει σήμερα τα δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου ότι το σύνολο των επιχειρήσεων εναντίον του ΡΚΚ πραγματοποιείται σε ιρακινό έδαφος. Το επιτελείο κάνει λόγο "παρερμηνεία" της χτεσινής ανακοίνωσης του επιτελείου περί επιχειρήσεων με 22 τάγματα "από τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία γράφουν ότι το σύνολο των επιχειρήσεων πραγματοποιείται στο εξωτερικό".
Η επίθεση σημειώνεται μετά από μια σειρά επιθέσεων του PKK εναντίον τουρκικών στρατιωτικών βάσεων κοντά στα σύνορα με το Ιράκ από τις οποίες σκοτώθηκαν 24 Τούρκοι στρατιώτες και τραυματίστηκαν 18.
Ο Σαλεχί εξέφρασε τα συλλυπητήρια του κράτους και του ιρανικού λαού στην Τουρκία για τους θανάτους των στρατιωτών υπογραμμίζοντας την ανάγκη της ανάληψης κοινής δράσης εναντίον των ανταρτών.
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε πει τον περασμένο μήνα ότι χρειάζεται συνεργασία με το Ιράν για την αντιμετώπιση των κούρδων ανταρτών.

ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΤΟΥ ΡΚΚ ΣΕ ΦΥΛΑΚΙΟ • 24 ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΚΑΙ 21 ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΝΕΚΡΟΙ

Των ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ, ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ

Μεγάλη αναστάτωση προκάλεσε για άλλη μια φορά το Κουρδικό στην Τουρκία, αλλά και διεθνώς, με αφορμή την επίθεση του ΡΚΚ σε φυλάκιο του στρατού στο Χακάρι της νοτιοανατολικής Τουρκίας, χθες τα ξημερώματα. Σκοτώθηκαν 24 στρατιώτες και 21 αντάρτες του ΡΚΚ. ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε. και Γαλλία καταδίκασαν τις επιθέσεις του ΡΚΚ ως «τρομοκρατικές».

 
Την ώρα που ο πρόεδρος της Τουρκίας Γκιουλ μιλούσε για «μεγάλη εκδίκηση» και ο πρωθυπουργός Ερντογάν, στον αντίποδα, για «έλεγχο της οργής», στρατιωτικές δυνάμεις σάρωναν τη ΝΑ Τουρκία μετά τη φονική επίθεση των Κούρδων ανταρτών του ΡΚΚ σε στρατιωτικό φυλάκιο στο Χακάρι (φωτ. ΑΠΕ) Οκτώ επιθέσεις έγιναν συνολικά σε διάφορα σημεία στο Χακάρι αλλά, με εξαίρεση μία, όλες ήταν για αντιπερισπασμό. Κύριος στόχος ήταν το συνοριακό φυλάκιο στην περιοχή Κεκλίτεπε. Η επίσημη ανακοίνωση μιλά για 24 νεκρούς στρατιώτες. Κουρδικές πηγές, ωστόσο, ανάμεσά τους και εκπρόσωπος του ΡΚΚ που μίλησε στο κουρδικό πρακτορείο Φιράτ, ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών Τούρκων στρατιωτών στους πενήντα.
Ακολούθησε εκτεταμένη επιχείρηση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στην περιοχή. Στρατός -ανάμεσά τους και κομάντος- υποστηριζόμενος από ελικόπτερα και βαρέα όπλα, εισέβαλε και στο έδαφος του Ιράκ σε μήκος 4 χιλιομέτρων. Το ερώτημα είναι πότε και πώς θα ξεκινήσει εκτεταμένη στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας στο Βόρειο Ιράκ, από όπου εισέβαλαν οι ομάδες του ΡΚΚ για τις επιθέσεις.
Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είπε ότι «η κλιμάκωση των τρομοκρατικών επιθέσεων τώρα τελευταία δείχνει ότι το ΡΚΚ είναι μέσον που χρησιμοποιείται από κάποιους» και, κάνοντας έκκληση προς τον τουρκικό λαό, είπε ότι «εάν δεν ελέγξουμε την οργή μας, τότε είναι που θα έχει φτάσει στο στόχο της η τρομοκρατική οργάνωση».
Γκιουλ: «Εκδίκηση»
Σκληρός ήταν στην αντίδρασή του ο πρόεδρος της Τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιουλ. Δήλωσε ότι «η εκδίκηση για την επίθεση αυτή θα είναι πολύ μεγάλη». Ακόμη πιο έντονος όμως ήταν ο αρχηγός του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος, Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Ζήτησε την κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης στη ΝΑ Τουρκία και τη δημιουργία ειδικής ζώνης ασφάλειας στα σύνορα με το Ιράκ.
Επικριτικός προς την κυβέρνηση ήταν ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (αξιωματική αντιπολίτευση), Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος είπε ότι «ο πρωθυπουργός βρίσκεται εδώ και εννιά χρόνια στην εξουσία και θα πρέπει να πάψει να αποδίδει ευθύνες σε άλλους και να μιλά σαν ηγέτης αντιπολίτευσης». Αναρωτήθηκε αν πρέπει η κυβέρνηση να αρχίσει να σκέφτεται να παραιτηθεί.
Δηλώσεις έκανε και ο ηγέτης του κουρδικού Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας, Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ο οποίος έκανε έκκληση «προς το ΡΚΚ και την τουρκική κυβέρνηση να σταματήσει ο πόλεμος δίχως καμία καθυστέρηση». Σε γραπτή ανακοίνωσή του ο Ντεμιρτάς ανέφερε: «Λέμε φτάνει πια στον πόλεμο αυτό» και σημείωσε πως οι εξελίξεις δείχνουν ότι «η πιο άμεση ανάγκη της Τουρκίας, όσο το νερό και ο αέρας, είναι η ειρήνη».
Ο Μπαράκ Ομπάμα δεσμεύτηκε προς την Τουρκία να συνεργαστεί μαζί της ώστε να αντιμετωπίσει την «τρομοκρατική απειλή από το ΡΚΚ». Καταδικαστική και η δήλωση της επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε., Κάθριν Αστον, που δήλωσε ότι η Ε.Ε. «τάσσεται στο πλευρό της Τουρκίας, στη μάχη κατά της τρομοκρατίας». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ μίλησε για «αλληλεγγύη» με την Τουρκία ενώ η Γαλλία κάλεσε τους «εκλεγμένους αντιπροσώπους του τουρκικού πληθυσμού κουρδικής καταγωγής να αποστασιοποιηθούν από την τρομοκρα- τική βία του ΡΚΚ».

Τουρκία: Δεκάδες συλλήψεις υπόπτων για διασυνδέσεις με το PKK

Η τουρκική αστυνομία έθεσε σήμερα υπό κράτηση περίπου 130 ανθρώπους σε όλη την Τουρκία στο πλαίσιο της έρευνας για πιθανές διασυνδέσεις τους με τους Κούρδους αυτονομιστές του ΡΚΚ, όπως ανακοίνωσαν αξιωματούχοι των υπηρεσιών ασφαλείας.

 
Φωτογραφία αρχείου, από διαδήλωση των Κούρδων στην Κωνσταντινούπολη Εκατοντάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους και εκλεγμένοι δήμαρχοι, δικάζονται ήδη ως κατηγορούμενοι για διασυνδέσεις με μέλη του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ), σε μία υπόθεση που διαρκεί ήδη δύο χρόνια κι έχει προκαλέσει εντάσεις κυρίως στην κουρδική νοτιοανατολική Τουρκία.
Η έρευνα επικεντρώνεται στην Ένωση Κοινοτήτων Κουρδιστάν (KCK), την οποία το PKK ίδρυσε το 2005 και η οποία χαρακτηρίζεται από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης "πολιτικός βραχίονας" του ΡΚΚ.
Τους τελευταίους μήνες το PKK έχει εντατικοποιήσει τις επιθέσεις του και η Τουρκία απαντά με πλήγματα εναντίον βάσεων των Κούρδων ανταρτών στις ορεινές περιοχές του γειτονικού βόρειου Ιράκ.
Η αστυνομία πραγματοποίησε ταυτόχρονες εφόδους στην Κωνσταντινούπολη και σε επαρχίες της νοτιοανατολικής Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Ντιγιάρμπακιρ, όπου συνελήφθησαν 40 άνθρωποι, ανάμεσά τους και μία ηγετική φυσιογνωμία του κυριότερου κουρδικού πολιτικού κόμματος και πολλοί δήμαρχοι.
Άλλοι 80 ύποπτοι συνελήφθησαν στην Κωνσταντινούπολη.

Τα μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι 20 άνθρωποι συνελήφθησαν και κρατούνται στην νοτιοανατολική επαρχία της Γκαζιαντέπ, συμπεριλαμβανομένου του τοπικού επικεφαλής του κουρδικού Κόμματος της Ειρήνης και της Δημοκρατίας (BDP).

Συμφωνία ΗΠΑ-Τουρκίας για ανάπτυξη αεροσκαφών Predators με «στόχο» το Β. Ιράκ

Σε μία κατ’ αρχήν συμφωνία προχώρησε η Τουρκία με τις ΗΠΑ σχετικά με την ανάπτυξη τηλεκατευθυνόμενων μη επανδρωμένων αεροσκαφών τύπου Predator στο τουρκικό έδαφος για την παρακολούθηση των Κούρδων αυτονομιστών ανταρτών στο βόρειο Ιράκ, δήλωσε  ο τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν από την Νέα Υόρκη όπου  ηταν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

 Διευκρίνισε, δε, ότι η Τουρκία προτίθεται να αγοράσει ή να ενοικιάσει τα αεροσκάφη αυτά και ότι μελετώνται οι λεπτομέρειες της πρότασης.
Σημειώνεται πως δεδομένου ότι ο αμερικανικός στρατός σχεδιάζει να αποχωρήσει από το Ιράκ στα τέλη του 2011, οι Τούρκοι αξιωματούχοι φοβούνται μήπως το αυτονομιστικό Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (ΡΚΚ), που ενεργοποιείται στρατιωτικά στο βόρειο Ιράκ, εκμεταλλευτεί το κενό ασφαλείας που έτσι θα προκύψει.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ερντογάν: Όχι απίθανη μία επανάληψη των διαπραγματεύσεων με τους Κούρδους

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε πως ο διάλογος με το κουρδικό κόμμα ΡΚΚ που έχει διακοπεί μετά τις πρόσφατες επιθέσεις των ανταρτών, μπορεί να επαναληφθεί, αν κριθεί αναγκαίο.

 Όπως αποκάλυψε ο Ερντογάν μετά το ταξίδι του στην ΠΓΔΜ, την περασμένη χρονιά είχε μυστικές συνομιλίες με το ΡΚΚ.
Το περιεχόμενο, μάλιστα, αυτών των συνομιλιών, που πραγματοποιήθηκαν το 2010 στο Όσλο, διέρρευσε στον τουρκικό Τύπο, προκαλώντας τις διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης.
Τους τελευταίους μήνες οι Κούρδοι αντάρτες έχουν εντατικοποιήσει τις επιθέσεις τους με αποτέλεσμα περισσότεροι από 120 άνθρωποι να έχουν σκοτωθεί σε συγκρούσεις ή επιθέσεις του ΡΚΚ, κυρίως στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Η Τουρκία σε τρία κουρδικά «μέτωπα»

Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ

Η κλιμάκωση των επιθέσεων του ΡΚΚ σε διάφορα σημεία της Τουρκίας, η έντονη συζήτηση περί διαλόγου μεταξύ Αγκυρας και Κούρδων, η έναρξη του κοινοβουλευτικού έτους το ερχόμενο Σάββατο και η συμμετοχή των Κούρδων βουλευτών στις εργασίες της εθνοσυνέλευσης, όπως ανακοινώθηκε χθες, είναι τα τρία κύρια σημεία του Κουρδικού όπως αυτό βρίσκεται πλέον στην πρώτη θέση της τουρκικής επικαιρότητας.

O πρόεδρος του φιλοκουρδικού Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας Σελαχατίν Ντεμιρτάς ανακοίνωσε ότι οι βουλευτές του κόμματος θα πάρουν μέρος στις εργασίες της Βουλής. Στις εκλογές της 12ης Ιουνίου είχαν εκλεγεί 36 βουλευτές ως ανεξάρτητοι, αλλά ήταν υποψήφιοι του φιλοκουρδικού κόμματος. Από αυτούς ο ένας έχασε τη βουλευτική ιδιότητα λόγω προηγούμενης καταδίκης, ενώ άλλοι έξι παραμένουν προφυλακισμένοι σε διάφορες υποθέσεις.
Ωστόσο η «επιστροφή» των Κούρδων στην εθνοσυνέλευση δεν φαίνεται ότι από μόνη της θα προσφέρει λύση. Οι επιθέσεις του ΡΚΚ εντείνονται. Από κουρδικής πλευράς αυτό αποδίδεται στο ότι η Αγκυρα «δεν δέχτηκε το πρωτόκολλο» που πρότεινε ο ηγέτης του ΡΚΚ, Αμπντουλάχ Οτζαλάν.
Ο Ντεμιρτάς είπε χθες ότι «εάν θέλετε να σταματήσει το αίμα, θα πρέπει να ξεκινήσει ο διάλογος» και πρόσθεσε: «Οταν είπαμε στην κυβέρνηση να συνομιλήσει με το ΡΚΚ, αυτή ξεσήκωσε τον κόσμο. Αλλά από την άλλη, συνομιλούσε ήδη με το ΡΚΚ».
Σημειώνεται, επίσης, ότι πριν από λίγο καιρό διέρρευσαν στα ΜΜΕ στοιχεία σχετικά με συναντήσεις του διοικητή της υπηρεσίας πληροφοριών με στελέχη του ΡΚΚ. Αυτό αφ' ενός επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς ότι «υπάρχει επαφή» μεταξύ κυβέρνησης και ΡΚΚ και αφ' ετέρου εξέθεσαν κάπως την κυβέρνηση Ερντογάν, αφού υπήρξαν πολλοί που επέκριναν το «διάλογο με το ΡΚΚ».
Εδώ και περίπου δέκα μέρες, σχεδόν καθημερινά υπάρχουν χτυπήματα του ΡΚΚ σε ολόκληρη την Τουρκία. Βομβιστικές επιθέσεις και ενέδρες έχουν στοιχίσει τη ζωή δεκάδων πολιτών και στρατιωτών κατά τις ημέρες αυτές. Χθες ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απευθυνόμενος στους κουρδικής καταγωγής πολίτες της Τουρκίας, είπε: «Απευθύνομαι στους κουρδικής καταγωγής μουσουλμάνους αδελφούς μου. Πώς μπορείτε να υποστηρίζετε μια οργάνωση που χρησιμοποιεί ρουκέτες εναντίον των τζαμιών σας; Πρέπει να αντισταθείτε κι εσείς απέναντι σε αυτούς».

Ο Οτζαλάν και η Ελλαδα.

Το 1998 το κουρδικό, υπό την γενική έννοια, εισέρχεται σε κρίσιμη καμπή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής θέλουν να σχεδιάσουν την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν. Προϋπόθεση, όμως, για να πάμε σε μια επιχείρηση ανατροπής του Σαντάμ Χουσεΐν, ήταν οι ΗΠΑ να πάρουν μαζί τους μία από τις τρεις πλευρές του Ιράκ, κατά προτίμηση τους Κούρδους και να έχουν μια βάση από την οποία θα μπορούσαν να κινηθούν για να ανατρέψουν τον Σαντάμ Χουσεΐν.
Το 1998 η τότε υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Μαντλέν Ολμπράιτ πήρε τον Τανζανί και τον Ταλιμπανί, τους έκλεισε μέσα σ’ ένα δωμάτιο και τους είπε ‘δεν θα βγείτε από δω αν δεν συμφωνήσετε’. Η συμφωνία αυτή επετεύχθη, αν δεν κάνω λάθος στις 10 Σεπτεμβρίου, όταν βγήκαν οι δυο αρχηγοί και η Ολμπράιτ στις τηλεοράσεις, έδωσαν τα χέρια και υπέγραψαν την περίφημη Συμφωνία της Ουάσιγκτον.
- Ποια ήταν η αντίδραση της Τουρκίας τη δεδομένη χρονική στιγμή στο γεγονός αυτό;
Η Τουρκία επεδίωξε να συμμετέχει, να συνυπογράψει τη συμφωνία, με το σκεπτικό ότι αν ήταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα μπορούσε να επηρεάσει τις εξελίξεις. Η Αμερική, όμως, τους έκλεισε την πόρτα και πέτυχε τη συμφωνία που ήθελε. Από εκείνη τη στιγμή και μετά αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση και για την ίδια την Τουρκία σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις στο ιρακινό Κουρδιστάν και, δυστυχώς, για τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν.
Διότι οι Τούρκοι, βλέποντας ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία στο βόρειο Ιράκ και ότι αργά ή γρήγορα θα έχουμε ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν και ίδρυση κράτους στο βόρειο Ιράκ, επεδίωξε να πετύχει καταιγιστικές εξελίξεις στο μέτωπο το δικό της στο ιστορικό PKK και να μπορέσει στη συνέχεια να αντιμετωπίσει εκ του ασφαλούς την πολιτική απειλή που θα προερχόταν από το βόρειο Ιράκ.
Έτσι, δεκαπέντε μέρες μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο αρχηγός του τουρκικού ΓΕΣ πήγε σ’ ένα φυλάκιο στα σύνορα με τη Συρία, στην Αλεξανδρέττα, και εκτόξευσε απειλή–τελεσίγραφο κατά των Σύρων, λέγοντας ότι ‘αν συνεχίσετε να προστατεύετε τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν και να παρέχετε φιλοξενία στα στρατόπεδά του, είτε στη Συρία είτε στο Λίβανο, θα οδηγηθούμε μέχρι και σε πόλεμο’.
- Δεν επρόκειτο, όπως έδειξαν οι εξελίξεις, για μια άνευ περιεχομένου απειλή…
Όχι βέβαια. Στη συνέχεια, βλέπουμε πώς η Τουρκία ακολούθησε την πολιτική της κλιμακούμενης έντασης, για να φτάσει τις τουρκοσυριακές σχέσεις στο χείλος ενός πολέμου. Συνεργαζόμενοι ο στρατός, οι πολιτικοί και τα Μ.Μ.Ε, με αρμονικό τρόπο, έφτασαν πράγματι τις τουρκοσυριακές σχέσεις στο χείλος του πολέμου.
Πείστηκε ο Χαφέζ Άσσαντ, ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς της Μέσης Ανατολής τότε, ότι όντως η Τουρκία είναι αποφασισμένη να αποτολμήσει ακόμη και έναν πόλεμο με τη Συρία, έδωσε τελεσίγραφο στον Αμπντουλάχ Οτζαλάν και του είπε ότι σε τρεις μέρες θα έπρεπε να εγκαταλείψει το συριακό έδαφος, τονίζοντας ότι δεν του επιτρεπόταν να πάει στο Λίβανο που ήταν τότε κάτω από την επιρροή της Συρίας.
- Ποιες ήταν, πραγματικά, οι επιλογές που είχε κάτω από την πίεση αυτή ο Οτζαλάν;
Ο Οτζαλάν, λαμβάνοντας το τελεσίγραφο, είχε δύο επιλογές. Η μία ήταν να πάει στο βόρειο Ιράκ, στην περιοχή που ελέγχεται από το κόμμα του, στην περιοχή του όρους Κανδήλι, που βρίσκεται στο τρίγωνο Ιράκ-Ιράν-Τουρκίας, ή να πάει στην Ευρώπη. Και για να πάει στην Ευρώπη, όντως είχαν ξεκινήσει κάποιες διαδικασίες τα στελέχη του, συγκεκριμένα στη Ρωσία, τις Σκανδιναβικές χώρες, την Ολλανδία και την Ιταλία, προκειμένου να του δοθεί πολιτικό άσυλο.
Όμως, επειδή δεν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία σε καμία από αυτές τις χώρες, ζήτησε να παραμείνει λίγες μέρες στην Ελλάδα, κρυφά, και στη συνέχεια, μόλις ολοκληρωνόταν η διαδικασία, να πάει σε μια από τις ευρωπαϊκές χώρες που θα του παρείχε πολιτικό άσυλο και να συνεχίσει από εκεί τον αγώνα του, πολιτικοποιώντας τον πλέον, μιας και ο κουρδικός αγώνας ήταν μέχρι τότε περισσότερο ένοπλος και λιγότερο πολιτικός αγώνας.
Έτσι, κάλεσε από την Ελλάδα ένα φίλο του κουρδικού κινήματος τον κ. Μπαντουβά, πρώην υπουργό και βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος, να μεσολαβήσει ώστε να τον δεχτεί η Ελλάδα για λίγες μέρες στο έδαφός της. Αυτός δεν κατόρθωσε να περάσει το μήνυμα στην κυβέρνηση. Επειδή, όμως, είχε την πίεση από τη Δαμασκό, είπε στον Αμπντουλάχ Οτζαλάν να πάει στην Ελλάδα, χωρίς να έχει εξασφαλισμένη την έγκριση της κυβέρνησης.
- Είναι γνωστό ότι ο Οτζαλάν δέχτηκε την πρόταση αυτή η οποία και απέβη μοιραία. Ποια μπορούσε να ήταν μια άλλη επιλογή τη δεδομένη αυτή στιγμή;
Θα μπορούσε να βρίσκεται στο βόρειο Ιράκ, εννοώ στο Κουρδιστάν, και όλη αυτή η υπόθεση όντως θα είχε πάρει διαφορετική τροπή. Και εκεί γεννάται το πρόβλημα. Ο Οτζαλάν δέχτηκε. Αν είχε αρνηθεί, θα βρισκόταν στο βόρειο Ιράκ, εννοώ στο Κουρδιστάν.
Άρα, μπορούμε να πούμε ότι από μια παρεξήγηση που προήλθε από την Ελλάδα, άσχετα αν δεν το έκανε η ελληνική κυβέρνηση, ο Οτζαλάν βρέθηκε εκτός Μέσης Ανατολής -όπου εκεί μπορούσε να προστατέψει τον εαυτό του- σ’ ένα περιβάλλον το οποίο δεν γνώριζε ο ίδιος, σ’ ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον, με αποτέλεσμα να κάνει και ο ίδιος λάθη επί λαθών, μαζί, φυσικά, με τους χειρισμούς των χωρών που θα δούμε παρακάτω, και να καταλήξει στις τουρκικές φυλακές.
- Ποια ακριβώς είναι η δική σας εμπλοκή στο θέμα Οτζαλάν ;
Ο Οτζαλάν εισήλθε στην Ελλάδα στις 9 Οκτωβρίου και τότε με κάλεσε ο διοικητής της Υπηρεσίας Πληροφοριών και έκανα το διερμηνέα στις διαπραγματεύσεις που έγιναν.
Τον είδαμε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού και τού τονίσαμε, σε όλους τους τόνους, ότι έγινε κάποια παρεξήγηση και δεν ευθύνεται το κράτος και η κυβέρνηση για μια πρωτοβουλία που πήρε ένας βουλευτής.
Είχαμε σκληρές διαπραγματεύσεις, οι οποίες κατέληξαν στη μετάβασή του στη Ρωσία. Τον συνόδευσα ο ίδιος στη Μόσχα. Ο Οτζαλάν έμεινε 33 μέρες στη Ρωσία, όμως εκεί αποκαλύπτεται η παρουσία του.
Οι Ρώσοι κάλεσαν μια μέρα τον Οτζαλάν, από το κρησφύγετό του σ’ ένα επίσημο τραπέζι και εκεί συμφώνησαν να βγει στην τηλεόραση σε μια εκπομπή που γινόταν από τη Μέση Ανατολή, λέγοντας ότι ‘επιδιώκουμε να πολιτικοποιήσουμε τον αγώνα μας από ένα άλλο μετερίζι, χωρίς να αποκαλύψει πού είναι‘.
Την επομένη η CIA επισκέφθηκε τους ομολόγους της στη Μόσχα, μ’ ένα φάκελο και είπε πού ακριβώς βρισκόταν ο Οτζαλάν. Έκτοτε, αφού η είδηση αυτή έφτασε στην Άγκυρα, η Τουρκία άρχιζε να πιέζει την Ρωσία, όπως επίσης και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Διότι η χώρα που θα κρατούσε τον Οτζαλάν στα χέρια της, θα ήταν ένας από τους παίκτες του κουρδικού, άρα δια του Οτζαλάν θα μπορούσε να ασκήσει επιρροή στο Κουρδιστάν το οποίο έχει δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
Ελέγχει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου και τους υδάτινους πόρους της Μέσης Ανατολής. Δηλαδή, είναι το κέντρο των μελλοντικών εξελίξεων στην περιοχή. Έτσι, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής άσκησαν αφόρητες πιέσεις στη Ρωσία και, για πρώτη φορά, ο Οτζαλάν πιέστηκε να πάει στην Ελλάδα τόσο από τους Ρώσους όσο και από τους Αμερικανούς.
Σκοπός τους ήταν να εμπλέξουν την Ελλάδα στο παιχνίδι της παράδοσης του Οτζαλάν, ώστε να απεμπλακεί η Ελλάδα εξ ολοκλήρου από το Κουρδικό ζήτημα. Η πολύχρονη σχέση της Ελλάδας με τους Κούρδους είχε δημιουργήσει μια κατάσταση όπου την είχε καταστήσει παίκτη στο όλο ζήτημα. Αυτό ενοχλούσε τους πάντες. Η πολιτική της Ελλάδας ήταν ‘δεν θέλουμε να έλθει γιατί αυτό σημαίνει ότι κηρύσσουμε τον πόλεμο στην Τουρκία’.
Σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή τον δέχεται η Ιταλία, τού δίνει πολιτικό άσυλο και μένει εκεί 66 μέρες. Και ενώ έχουμε δηλώσεις της κυβέρνησης ότι ‘είναι περήφανη η Ιταλία που φιλοξενεί έναν τέτοιον ηγέτη’, κατόπιν τρομερών πιέσεων που δέχεται από τον Μπιλ Κλίντον και την Ολμπράιτ, η ιταλική κυβέρνηση κάνει στροφή 180 μοιρών και ασκεί τρομερές πιέσεις στον Κούρδο ηγέτη να εγκαταλείψει το έδαφος. Πιέσεις που έφτασαν μέχρι τρομοκρατίας.
Τότε τον επισκέφθηκα στην Ιταλία και του είπα ότι το μήνυμα του τότε υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, του κ. Πάγκαλου, είναι ‘να μη φύγεις από την Ιταλία. Ακόμη και αν σε φυλακίσουν σε μερικούς μήνες θα είσαι πάλι ελεύθερος και νομιμοποιημένος στην Ευρώπη’.
Ο Οτζαλάν, όμως, δεν δέχτηκε γιατί ο ίδιος ο Ιταλός πρωθυπουργός, ο Ντ’ Αλέμα, του είπε ότι ‘αν δε φύγεις, κινδυνεύει η ίδια η κυβέρνησή μου’, τον χτύπησε στην ευαίσθητη χορδή του, και ξαναγυρίζει στη Ρωσία, όπου στην ουσία είναι εκεί αιχμάλωτος. Στη συνέχεια, η Ρωσία, σε συνεννόηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Τουρκία, κατά την άποψή μου, τον στέλνουν στην Ελλάδα.
Η έλευσή του στην Ελλάδα ήταν μια παγίδα για τη χώρα μας, ώστε να αναγκαστεί να τον δώσει με άμεση εμπλοκή της στους Τούρκους και να απεμπλακεί αυτομάτως από το Κουρδικό ζήτημα, το οποίο, όπως προείπαμε, ήταν κορυφαίο θέμα για την περιοχή. Η Ελλάδα, δηλαδή, να έχει λόγο στο Κουρδικό.
Έτσι, με την εμπλοκή και κάποιων Ελλήνων παραγόντων που ήθελαν με κάθε θυσία να στηρίξουν το κουρδικό κίνημα, ο Οτζαλάν έρχεται στην Ελλάδα, στις 29 Ιανουαρίου 1999. Μέχρι αυτή τη στιγμή, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει απολύτως καμία ευθύνη. Ευθύνες έχουν όλοι αυτοί που τον έφεραν και οι εξωγενείς και οι ενδογενείς παράγοντες.
Η εμπλοκή του ελληνικού κράτους εντούτοις αρχίζει από δω και εμπρός και συνίσταται στον χειρισμό του όλου θέματος.
- Εσείς τι γνωρίζατε για την άφιξή του στην Ελλάδα;
Όταν ήλθε ο Οτζαλάν κλήθηκα στην Υπηρεσία και μου είπαν ότι κάποιοι έφεραν τον Οτζαλάν στην Ελλάδα. Είχε περάσει κρυφά από το αεροδρόμιο, με τη μεσολάβηση, φυσικά, εκείνων που τον έφεραν και δεν γνωρίζαμε ακριβώς πού βρίσκεται. Εγώ ήμουν ένας από τους χειριστές που αφορούν τα ελληνοτουρκικά.
Το πρώτο πράγμα που πρότεινα στη διοίκηση της Υπηρεσίας, με πολλή έμφαση μάλιστα, ήταν: «Προς Θεού, να μην έλθει επίσημα η ελληνική κυβέρνηση σ’ επαφή με τον Οτζαλάν, ούτε μ’ αυτούς που τον έφεραν, και σε περίπτωση που γίνονται διαβήματα από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ή την Τουρκία, να πει ‘θα ερευνήσω το θέμα’, ενώ την ίδια ώρα να δώσει μήνυμα στους υποστηρικτές του να εγκαταλείψουν το ελληνικό έδαφος το ταχύτερο δυνατόν.
Σε μια–δυο μέρες, πρότεινα να πάρουν ένα πλωτό μέσο και να φύγουν διότι οτιδήποτε πετά στον αέρα εντοπίζεται. Είπα, μάλιστα, ότι και αν ακόμη ανακαλυφθεί αργότερα ότι πέρασε από την Ελλάδα, η χώρα δεν θα έχει καμία ευθύνη απέναντι στον οποιονδήποτε, διότι χωρίς την έγκρισή της μπήκε και χωρίς την έγκρισή της βγήκε και, μάλιστα, χωρίς να έχει έλθει σ’ επαφή ούτε το κράτος, ούτε η κυβέρνηση.
Αυτός έπρεπε να είναι ο χειρισμός, και αν είχαμε τηρήσει αυτό το πλαίσιο του χειρισμού, η Ελλάδα δεν θα είχε μπλέξει σ’ αυτήν την υπόθεση. Η πρότασή μου ήταν γραπτή. Δεν εισακούστηκε όμως και, μάλιστα, έκαναν εντελώς το αντίθετο.
Πήγαν και μίλησαν με τον Οτζαλάν και από τη στιγμή που έρχεσαι σ’ επαφή, στην ουσία έχεις το πρόβλημα στα χέρια σου. Στην αρχή μίλησε μαζί του ο αστυνομικός διοικητής Αττικής και, στη συνέχεια, εγώ ο ίδιος. Η απόφαση ήταν να τον πάρουν και να τον φιλοξενήσουν σ’ ένα στρατόπεδο.
- Εμφανώς πρόκειται για ένα στρατηγικό λάθος. Ποιος, στην πραγματικότητα ευθύνεται γι’ αυτό;
Ναι, ήταν μεγάλο στρατηγικό λάθος και κανείς δεν ξέρει, μέχρι σήμερα, ποιος ευθύνεται γι’ αυτό. Δηλαδή, αν έγινε από λάθος χειρισμό ή κάποιοι είπαν ‘να ξεκαθαρίζουμε μ’ αυτήν την ιστορία’. Σ’ όλη αυτή τη διαδικασία δεν έχω καμία εμπλοκή. Άλλοι κάνουν τις διαπραγματεύσεις, μέχρι που αποφασίζει ο Οτζαλάν να πάει στην Ολλανδία.
Τότε το ελληνικό κράτος μου δίνει την εντολή να τον συνοδεύσω στην Ολλανδία, μέσω Λευκορωσίας. Η Ολλανδία, όμως, από κάποιον ειδοποιήθηκε και έκλεισε τον εναέριο χώρο της. Αναγκαστικά ξαναγυρίσαμε στην Αθήνα και από εκεί επειδή υπήρχε θέμα ασφάλειας πήγαμε στην Κέρκυρα και από κει στο Ναϊρόμπι.
Πρέπει, εντούτοις, σ’ αυτό το σημείο να πω ότι η δική μου πρόταση ήταν να πάει με ταχύπλοο στην Ιταλία και να ζητήσει να συνεχιστεί η διαδικασία πολιτικού ασύλου που ήταν σε εκκρεμότητα.
Εκτιμώ ότι η Ελλάδα αυτό έπρεπε να κάνει. Το σχέδιό μου, όμως, δεν εγκρίθηκε και μου ζήτησαν να τον πείσω να πάει σε μια χώρα της κεντρικής Αφρικής, χωρίς να μου πουν ποια ακριβώς. Γνώριζε, όμως, ο Κούρδος ηγέτης από τον προηγούμενο διαπραγματευτή.
Η ελληνική κυβέρνηση ανέθεσε σε μένα αυτόν το ρόλο για το λόγο ότι ο Οτζαλάν γνώριζε το έργο μου και με εμπιστευόταν. Μου είπαν να του μεταβιβάσω ότι θα είναι υπό την εγγύηση του ελληνικού κράτους κάτω από την ελληνική σημαία.
Ο Οτζαλάν με ρώτησε ‘εσύ τι λες’ και ομολογώ ότι το μόνο λάθος που αναγνωρίζω στον εαυτό μου ήταν ότι του είπα ‘αφού έχεις εγγυήσεις από το ελληνικό κράτος, οφείλεις να τις λάβεις υπόψη σου. Προφανώς, υπάρχει αλλαγή πολιτικής’. Αυτά ήταν τα κρίσιμα λόγια που τον έπεισαν να επιλέξει την Αφρική. Ως διαπραγματευτής δεν έπρεπε να εκφράσω άποψη.
- Ο ίδιος σας επέρριψε ευθύνες για την επιρροή σας στην απόφασή του, που τελικά απέβη μοιραία;
Ναι. Μου επέρριψε ευθύνες, λέγοντας ‘ο Σάββας με έπεισε’. Όμως εγώ δεν του έδωσα προσωπικές εγγυήσεις ούτε και μπορούσα να είμαι δύσπιστος απέναντι στην ίδια την Υπηρεσία. Όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Κένυας δεν μου επέτρεψαν να πάω στη Νότια Αφρική, όπως ήταν το σχέδιο.
Εγκλωβίστηκα εκεί και όλες οι κινήσεις που έγιναν από εκεί και πέρα μου έδωσαν να καταλάβω ότι αποσκοπούσαν στην παράδοσή του στους Τούρκους. Αντιλήφθηκα ότι πρόκειται για μια κορυφαία υπόθεση που θα καθορίσει και τη νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Κάλεσα, λοιπόν, τον πρέσβη και το δεύτερο διπλωμάτη που ήταν εκεί, και τους είπα ότι πρέπει να βρούμε τον τρόπο και τη μαεστρία να κάνουμε, κατ’ αρχήν, ένα συμβούλιο διαχείρισης κρίσεων οι τρεις μας, ώστε να έχουμε κοινή διαχείριση των πληροφοριών και των αποφάσεων του πρέσβη και από εκεί και μετά εγώ αποφασίζω να μην κάνω τίποτε παράνομο, δεν θα παραβιάσω ούτε το εσωτερικό Δίκαιο της Ελλάδας, ούτε το Διεθνές Δίκαιο που αφορά έναν άνθρωπο που ζητά πολιτικό άσυλο.
Έτσι τους ξεκαθάρισα τη θέση μου, εκείνοι δε από την πλευρά τους είπαν ότι ‘η πατρίδα μας έχει μια ιστορία, έχει μια νομιμότητα, έχει υπογράψει συνθήκες. Άρα, εμείς πρέπει να παραμείνουμε πιστοί στο Σύνταγμα και τους νόμους. Αν δεν υπάρχουν γραπτές διαταγές, οι προφορικές δεν θα λαμβάνονται υπόψη. Αν θέλουν κάτι συγκεκριμένο θα πρέπει να μας το δίνουν γραπτά‘.
Είχα πλήρη επίγνωση ότι παιζόταν η τύχη ενός ηγέτη μιας ομάδας και μαζί μ’ αυτήν ήταν συνδεδεμένη και η τύχη της χώρας μας. Προσπαθήσαμε, λοιπόν, να προστατεύσουμε τη νομιμότητα και τα συμφέροντα της χώρας μας και όσο μπορούσαμε και αυτόν τον άνθρωπο. Ο αγώνας, όμως, ήταν άνισος.
Είχαμε να κάνουμε με τις μεγάλες δυνάμεις της Αμερικής και, κατά πάσα πιθανότητα, και με το Ισραήλ, την Τουρκία και, δυστυχώς, με την ίδια τη χώρα μας μερικές φορές. Ασφαλώς, είναι δύσκολες στιγμές για έναν αξιωματικό να έρχεται αντιμέτωπος με αυτό που υπηρετούσε με πάθος, με αφοσίωση και με αυταπάρνηση επί δεκαετίες.
Δυστυχώς, αυτή η υπόθεση είχε ως κατάληξη να παραδοθεί ο Οτζαλάν στους Τούρκους. Οι Κενυάτες μας έδειξαν ένα σχέδιο που είχε, υποτίθεται, την έγκριση της Αθήνας, να μπει σ’ ένα αεροπλάνο ο Οτζαλάν και να πάει όπου θέλει. Για να γίνει, όμως, αυτό έπρεπε να πάμε από το σπίτι του πρέσβη στο αεροδρόμιο. Και ενώ είχαμε συμφωνήσει να πάρουμε το αυτοκίνητο του πρέσβη που είχε ασυλία, οι Κενυάτες είπαν ότι δεν δέχονται εμπλοκή του αυτοκινήτου του πρέσβη για λόγους ασφαλείας, επιβίβασαν τον Οτζαλάν σε δικό τους αυτοκίνητο, δεν άφησαν ούτε εμένα ούτε τον πρέσβη να καθίσουμε μαζί του, οδήγησαν από μια μυστική είσοδο του αεροδρομίου τον Οτζαλάν σε αεροπλάνο όπου ήταν Τούρκοι και, τελικά, κατέληξε στην Άγκυρα.
- Κοιτάζοντας σήμερα από κάποια απόσταση τα πράγματα, υπήρχε τρόπος να μην πέσει ο Οτζαλάν στην παγίδα;
Ο μόνος ίσως τρόπος να μην καταλήξει ο Οτζαλάν στα χέρια των Τούρκων, θα ήταν η δημοσιοποίηση της παρουσίας του στην ελληνική πρεσβεία, μέσω του ΒΒC και του CNN. Όμως, ο ίδιος δε θέλησε να το κάνει για να μη κάνει κακό στην Ελλάδα.
Του είχαμε πει ότι αν γινόταν μια τέτοια δημοσιοποίηση υπήρχε φόβος να προκαλέσει μια ελληνοτουρκική κρίση και ο ίδιος επέλεξε, επειδή υπεραγαπούσε την Ελλάδα να μην καταφύγει σ’ αυτό το μέσον. Τελικά, τον πρόδωσε η μεγάλη του αγάπη. Ό,τι σας λέω είναι καταγραμμένο και αποδεδειγμένο.
- Σήμερα, πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να είχε παίξει διαφορετικό ρόλο;
Κοιτάξτε, η Ελλάδα έχει αποδείξει, δυστυχώς, ότι δεν διαθέτει παράδοση στη διαχείριση κρίσεων, όποια κρίση κι αν είναι αυτή. Ακόμη και πέρυσι που είχε χιονίσει 10 πόντους χιόνι έξω από την Αθήνα, δημιουργήθηκε εθνικό πρόβλημα γιατί δεν λειτούργησε το Συμβούλιο Διαχείρισης Κρίσεων.
Όσον αφορά, όμως, το θέμα Οτζαλάν, σήμερα θα πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Ο κουρδικός παράγοντας είναι ο παράγοντας με τη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία στη Μέση Ανατολή. Δεν είναι ούτε οι Τούρκοι ούτε οι Άραβες ούτε το Ιράκ. Ο πλέον νευραλγικός στρατηγικός παράγοντας είναι οι Κούρδοι, για το λόγο ότι είναι ένας λαός 40 εκατομμυρίων, που στα εδάφη που διεκδικεί υπάρχουν τα μεγαλύτερα αποθέματα ενέργειας και υδάτων.
Οι Κούρδοι, κατά συνέπεια, είναι η δύναμη που θα επηρεάσει το νέο χάρτη ισορροπιών στη Μέση Ανατολή, στην ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Άρα, σε μία Ελλάδα που είναι σε οικονομική κρίση και πολιτική απαξίωση και που αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα, μία διέξοδος θα μπορούσε να είναι μια οικονομική συνεργασία με το υπό γέννηση Κουρδιστάν.
Δηλαδή, η ελληνική εμπορική ναυτιλία θα μπορούσε να εμπλακεί στις μεταφορές του πετρελαίου, όπως και ο κατασκευαστικός τομέας της Ελλάδας που δέχεται ισχυρά πλήγματα από παντού. Θα μπορούσε, επίσης, να δραστηριοποιηθεί ο τηλεπικοινωνιακός τομέας, ο τομέας της οργάνωσης του κράτους και, γενικά, θα μπορούσαμε να είμαστε οι πρώτοι παρτενέρ των Κούρδων στην περιοχή.
- Από τη στιγμή που έγινε η παράδοση Οτζαλάν, εντούτοις, πριν δεκατρία χρόνια, είναι γεγονός ότι και με την πιο μετριοπαθή εκτίμηση, υπάρχει ένα κλίμα καχυποψίας.
- Πώς θα μπορούσαν οι Κούρδοι να μας εμπιστευτούν ξανά;
Αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε Έλληνες και Κούρδοι, αντί να παρελθοντολογούμε, είναι μια αυτοκριτική, γιατί λάθη έγιναν και από τις δύο πλευρές και, στη συνέχεια, να τραβήξουμε μία διαχωριστική γραμμή από το παρελθόν και να κάνουμε μία καινούργια αφετηρία.
Στον 21ο αιώνα, Έλληνες και Κούρδοι, είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε φίλοι και σύμμαχοι. Και όσο συνεχίζουμε να μη μιλάμε, να μη συνδιαλεγόμαστε και να μη σχεδιάζουμε μαζί το μέλλον μας, και οι δύο πλευρές, ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες, αδικούμε το μέλλον του ελληνισμού.
Όσον αφορά το θέμα Οτζαλάν, δεν έγινε πολιτική συζήτηση πάνω στην παράδοσή του στους Τούρκους. Δεν είχαν το θάρρος οι πολιτικοί να το κάνουν, ακριβώς όπως δεν έχουν το θάρρος να διαλευκάνουν και τόσες άλλες «μαύρες τρύπες» της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
- Εσείς, έχοντας βαθειά γνώση και προσωπική εμπειρία, μέχρι ένα βαθμό, του θέματος, τι έχετε να προτείνετε;
Αυτό που επείγει σήμερα είναι το εξής. Να γίνει ένας πολιτικός διάλογος γι’ αυτό το ζήτημα, στην ίδια την Ελλάδα, και να βρεθεί ένας πολιτικός ηγέτης που θα έχει το θάρρος να κάνει αυτοκριτική για την Ελλάδα και να ζητήσει και συγγνώμη, αν πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη από τον ίδιο τον Οτζαλάν και τους Κούρδους, και αυτό θα είναι πραγματικά η τονισμένη γραμμή που θα θέτει τέρμα στο παρελθόν και θα δημιουργεί προϋποθέσεις για μια νέα αρχή στις ελληνοκουρδικές σχέσεις.
Το έχουμε ανάγκη ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες. Οι Κούρδοι έχουν πολλούς παρτενέρ, να είστε σίγουρη γι’ αυτό. Εμείς δεν έχουμε.
Ναι, θα πρέπει να δίνουμε τη σημασία που πρέπει στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Εκείνο, όμως, που πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους μας είναι ότι θα πρέπει να ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση χωρίς εθνικές απώλειες. Γιατί ο πληθωρισμός και τα ποσοστά του εθνικού χρέους μπορούν να βελτιωθούν σε κάποια στιγμή, αν, όμως, έχουμε εθνικές απώλειες, όπως είχαμε το ’74 στην Κύπρο, αν και έχουν περάσει σχεδόν 40 χρόνια, βλέπουμε ότι αυτά δεν βελτιώνονται.
Άρα, να προσπαθήσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση, χωρίς εθνικές απώλειες, σκεπτόμενοι πάντα ότι υπάρχουν και χειρότερα.

Turkey strikes more Kurdish rebel targets in Iraq

Turkey's military said on Wednesday its war planes had struck 152 Kurdish guerrilla targets in northern Iraq over the past month and that the air strikes would continue, despite opposition from Iraq's regional Kurdish government.

Residents hold Kurdish flags as they protest against Turkish shelling on northern Iraq, outside the Turkish consulate in Arbil Photo: REUTERS

Turkey has stepped up air and artillery operations on suspected Kurdistan Workers' Party (PKK) rebels in northern Iraq over the past months in retaliation for an increase in PKK attacks on Turkish security forces inside Turkey.

The raids have fuelled tensions between Turkey and the semi-autonomous Kurdish region in Iraq and have triggered protests in the capital Arbil and other towns. Iraqi Kurdish government officials have called for the issue to be resolved through diplomatic means.

"Since August 17, 2011, 58 air sorties have been carried out in northern Iraq against hideouts, control points and weapons depots belonging to the separatist terror organisation," Turkey's general staff said in a statement on its website.

After analysing aerial photographs of the target areas, it said, 152 targets had been hit.

"The activities of the separatist terror organisation in northern Iraq will be closely monitored and as targets are determined, air operations will continue," it said.

 

From KIFA-Greece

Greece-Kurdistan investment centre established

 

 

 

Erbil, June 19 (AKnews) - In a bid to extend economic and trade relations between Iraqi Kurdistan and Greece, a joint investment center has been set up.

The establishment of the Kurdish-Greek Center for Reconstruction and Investment, was announced today.

At a press conference, Dara Jalil Khayyat, chairman for Kurdistan commerce and industry chamber said Greek investors are very welcome in Kurdistan and he hoped the center can boost bilateral ties.

He said that Greeks, with their experience of tourism, could be especially effective in developing Kurdistan’s tourism sector.

Maktits Zinzis, a Greek businessman, said: "This is the first step, and I believe it will be a very promising preface to bigger strides.”

Sarbast Zakhoyee, the organizer for the conference, said the idea of the center is to help Kurdistan become a “Middle East trade center”.

The center, with its main office in Greece, will officially start operating next week.

By Rebin Hasan
LH/PS

Πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις με τους Κούρδους"

 

Ο Νόαμ Τσόμσκι, Αμερικανός γλωσσολόγος και φιλόσοφος, σε συνέντευξή του σε κουρδική εφημερίδα, εκτίμησε ότι η επίλυση του κουρδικού προβλήματος με στρατιωτικά μέσα θα έχει καταστροφικές συνέπειες.
«Πρέπει να διεξαχθούν ανοικτές διαπραγματεύσεις» με τους Κούρδους στην Τουρκία, δήλωσε ο Αμερικανός γλωσσολόγος στον Γενί Οζγκούρ της κουρδικής εφημερίδας Politika που εδρεύει στη Φρανκφούρτη, ισχυρίζοντας ότι τα αιτήματα των Κούρδων είναι δίκαια.
Για τον ίδιον, τα μέσα αποτροπής των συγκρούσεων και εντάσεων είναι οι διαπραγματεύσεις όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να διαδραματίσει διαμεσολαβητικό ρόλο. Αλλά πρέπει η τελευταία να επιλέξει την πολιτική της για μια λύση στο κουρδικό πρόβλημα, για να μπορέσει να παίξει τον ρόλο της, συμπλήρωσε ο φιλόσοφος.
Υπενθυμίζοντας ότι ο κουρδικός λαός έχει υποστεί «φρικτή καταστολή για πολύ καιρό», τόνισε ότι το ζήτημα αφορά τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα.
Κάλεσε την Τουρκία να εγκαταλείψει τα στρατιωτικά μέσα για την λύση του κουρδικού ζητήματος. «Η στρατιωτική λύση θα ήταν ένα καταστροφικό έγκλημα».
Ο Νοάμ Τσόμσκι δεν εκπλήσσεται από τη σιωπή των δυτικών κυβερνήσεων ενώπιον των τουρκικών βομβαρδισμών εναντίον χωριών του ιρακινού Κουρδιστάν, σκοτώνοντας επτά άμαχους.
Είναι «φυσικό» αφού συμβάλουν, στη πλειοψηφία τους, άμεσα η με κύριο λόγο, σε αυτά τα εγκλήματα, πρόσθεσε..

Kurds Unite Amid Onslaught

But Syrian Kurdish leadership is still hesitant to join rebellion against Al-Assad Assaulted by Turkish and Iranian forces, Kurdish rebels are starting to unite, but Syrian Kurds remain reluctant to move for the autonomy that their Iraqi brothers have obtained. Over the weekend, Syrian Kurds met in Stockholm to hammer out a roadmap of action against the Syrian regime of President Bashar Al-Assad. Virtually all of the 50-odd participants were Diaspora Syrian Kurds and their goal was to prod the Kurds back at home to be show more defiance against Al-Assad’s regime. “We want to provide a clear vision and practical projects to activate the Kurdish role inside Syria and abroad in toppling the regime of Bashar Al-Assad and realize the peaceful transition of power to the people,” conference organizer Massoud Akko, a Kurdish human rights activist living in Norway, told The Media Line. Until now, the estimated 1.7 million-strong ethnic Kurdish minority in Syria has not openly challenged the Syrian regime, which has been struggling to quell anti-government protests for the past six months. While they are more organized than other opposition groups, they have been reluctant to take action, not just out of fear of Damascus’s heavy hand, but out of uncertainty that a new regime would be any better. “If Syrian Kurds would rise up against Al-Assad’s regime Damascus would be much more harsh and brutal and that has been on the minds of every Kurd,” Jawad Qadir, executive editor of the Kurdish Globe, told The Media Line. Based in the semi-autonomous Kurdistan region of northern Iraq, which was set up in the wake of the 1991 Gulf War, Qadir explained that Syrian Kurds are waiting to see whether the risk of defying Al-Assad would be worth the gains. Al-Assad’s regime has suppressed Kurdish culture and language, expropriated their land and deprived many of them of full citizenship. But in early April the regime moved to placate the Kurds, who make up some 10% of Syria’s population, by offering hundreds of thousands citizenship, a move yet to be implemented. “Kurds have been tricked and fooled in the past by many leaders in all the areas where they have been living -- Iraq, Iran, Turkey and Syria,” Qadir said. “Even if Assad is removed, the fear is that someone will come to power who is as undemocratic as he was, just like it was in Iraq.” Numbering some 38 million dispersed among four main countries, the Kurds speak their own language and most practice Sunni Islam. When the allies carved up the Middle East into states after the First World War, the Kurds didn’t get a state and attempts to form one unilaterally were put down by Turkey, Iraq and Iran. So far, the Syrian regime has been cautious about antagonizing the Kurdish minority. “The regime wants to maintain quiet and has a vested interest in the modus vivendi,” Peter Harling, project director for the Middle East Program of the Brussels-based International Crisis Group, told The Media Line.  “The Kurds have been reluctant to be at the forefront of the confrontation against the [Al-Assad] regime. They would like to see this regime fold, but it they take a too proactive stance, it will turn into a confrontation and they will pay a high price,” Harling said.  “The secret ambition of all Kurds, I think, is to have a Kurdish state of their own. But I’m not sure that is feasible.” While Syrian Kurds remain hesitant about joining the fight against the regime, the onslaught has brought the Kurds in northern Iraq together. Over the weekend, the PKK, the outlawed Kurdish Workers’ Party fighting Turkey, announced it would join forces with the PJAK, the Iranian Party for Free Life in Kurdistan. Both groups have been hammered recently by Turkish and Iranian forces. Iran has said it has killed over 30 of the Kurdish rebels along the Iraqi border and Turkey had killed twice that many in air strikes against the rebels. In August Turkey said it killed over 150 PKK rebels.  “From now on we will fight on the side of the fighters of PJAK against the Iranian attacks that are trying to enter the Kurdistan region of [northern] Iraq, especially in the Kandil [Mountains] area,” said PKK spokesman Dozdar Hammo. “There have been clashes that are continuing until now, and we see the goal of Iran is eliminating the Kurdish people, and not the PJAK party, and these are the reasons that led us to make this decision,” Hammo was quoted as saying by the Agence France-Presse (AFP). “Theoretically, you can carve up Syria in to different tribal nations like the Kurds in the northeast who have a lot in common with other Kurds in turkey and Iran and obviously in Iraq,” said Aluf Benn, editor of the Israeli daily Ha’aretz.  “Even if Syria is not carved up, if Al-Assad falls we will see more and more demands for ethnic or tribal autonomies. And why not? I don’t see the counter force,” he told The Media Line. While Syrian Kurds may be looking at their Iraqi brethren in Iraqi Kurdistan as a model, the leadership and media in quasi-state of Kurdistan have been careful not to voice support for the revolt against Al-Assad due to the sensitive ties with Damascus. “The fact that Iraqi Kurdistan doesn’t incite people to participate actively doesn’t mean that they are satisfied with Damascus politics,” Qadir said. He added that the Syrian Kurds have yet to push for their own enclave, but should they eventually chose that path, they would be a formidable foe for the Syrian military. They had close links with the PKK and could become heavily armed, which would have regional ramifications. “Turkey fears that Syrian Kurdish participation would immediately affect the Kurds in Turkey and there would be Kurdish uprisings in two countries,” Qadir said. “If the Syrian Kurds ever declared independence, Al-Assad wouldn’t be the first to invade, but the Turks because that would spark a revolt by the 17 million Turkish Kurds.

HRW slams Turkey, Iran attacks in north Iraq

Turkey and Iran have not done enough to protect civilians while carrying out strikes against Kurdish separatists in Iraq’s autonomous Kurdistan region, Human Rights Watch said on Friday.

“The evidence suggests that Turkey and Iran are not doing what they need to do to make sure their attacks have a minimum impact on civilians, and in the case of Iran, it is at least quite possibly deliberately targeting civilians,” Joe Stork, HRW’s deputy Middle East director, said in a statement on Friday.

“Year after year, civilians in northern Iraq have suffered from these cross-border attacks, but the situation right now is dire,” Stork said.

“Iran and Turkey should do all they can to protect civilians and their property from harm, no matter what the reason for their attacks in Iraqi Kurdistan.”

HRW also said that when it visited northern and eastern border areas in Iraqi Kurdistan in August, “Iraqi residents and officials said that many of the targeted areas are purely civilian and are not being used by the armed groups.”

The Kurdistan Workers’ Party (PKK) of Turkey carries out periodic deadly attacks in Turkey, while the Party of Free Life of Kurdistan (PJAK) does the same in Iran.

The attacks have triggered air strikes and aerial bombardments by Ankara’s and Tehran’s forces, respectively.

The Turkish military began a bombing campaign on August 17 against PKK targets in northern Iraq after a rebel attack against a military unit in southeast Turkey that killed nine Turkish security personnel.

On August 21, a Turkish air strike in Sulaimaniyah province in northern Iraq killed an Iraqi family of seven, according to Jabbar Yawar, a top Iraqi Kurdish official. Ankara denies its warplanes killed the family.

Iranian troops launched a major offensive against PJAK bases in mid-July, and have also shelled Kurdistan for weeks.

Local officials and the International Organization for Migration said in early August that Iranian shelling in Iraqi Kurdistan had displaced more than 200 Kurdish families of northern Iraq.

The PKK, listed as a terrorist group by Ankara and much of the international community, took up arms in Kurdish-majority southeast Turkey in 1984, sparking a conflict that has claimed about 45,000 lives.

PJAK rebels have been involved in deadly clashes with Iranian troops.

Σφυροκοπεί η Αγκυρα τις βάσεις του ΡΚΚ

Βαριές απώλειες στους Κούρδους αντάρτες του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (ΡΚΚ) προκάλεσαν οι τουρκικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον βάσεών τους στο Βόρειο Ιράκ, σύμφωνα με το στρατιωτικό επιτελείο της χώρας.

Ο αριθμός των Κούρδων αυτονομιστών του ΡΚΚ που σκοτώθηκαν σε αυτές τις επιδρομές είναι από 145 μέχρι και 160, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 100, ανέφερε ανακοίνωση του τουρκικού στρατού, που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του: «Τα μαχητικά αεροσκάφη της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας έπληξαν με επιτυχία τους στόχους της αυτονομιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης στις περιοχές του Ζαπ και του Γκάρα μεταξύ 25 και 28 Αυγούστου κατά τη διάρκεια 21 εξόδων», αναφέρεται. Η ανακοίνωση προσθέτει ότι οι 38 στόχοι βομβαρδίστηκαν από το πυροβολικό σε συνεργασία με την αεροπορία στο ίδιο χρονικό διάστημα.
Η κλιμάκωση των τουρκικών επιχειρήσεων έχει εξαγριώσει την κυβέρνηση των Κούρδων του Βορείου Ιράκ. Ηδη από την περασμένη Παρασκευή απαίτησαν επισήμως από την Αγκυρα να ζητήσει συγγνώμη για τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και να κλείσει τις στρατιωτικές βάσεις της στο ιρακινό έδαφος.

Νέοι τουρκικοί βομβαρδισμοί κατά κουρδικών στόχων στο Ιράκ

Συνεχίζονται οι επιθέσεις στη νοτιοανατολική Τουρκία

Νέες αεροπορικές επιδρομές κατά κουρδικών στόχων πραγματοποίησαν τουρκικά μαχητικά στην περιοχή Σόραν στο Ιράκ, με την ένταση να έχει χτυπήσει κόκκινο μεταξύ των δύο πλευρών το τελευταίο διάστημα.

Από τον Αύγουστο, περισσότεροι από 145 αντάρτες έχουν σκοτωθεί από τις αεροπορικές επιδρομές και πυρά πυροβολικού εναντίον βάσεων του PKK στο Ιράκ. Εν τω μεταξύ, στη νοτιοανατολική Τουρκία στρατιωτικοί, δύο αστυνομικοί και δύο πολιτοφύλακες σκοτώθηκαν σε χωριστές επιθέσεις το Σαββατοκύριακο.
Την Κυριακή, δύο πολιτοφύλακες σκοτώθηκαν  ενώ εκτελούσαν περίπολο στο Χακάρι. Επίσης, τέσσερις εργάτες τραυματίστηκαν από την έκρηξη χειροβομβίδας ενώ δούλευαν δίπλα σε αστυνομικό τμήμα στο Χακάρι. Το Σάββατο, δύο στρατιωτικοί, ένας υπολοχαγός κι ένας λοχίας, σκοτώθηκαν στο Τούντσελι, ενώ δύο αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους και εννιά άλλοι τραυματίστηκαν από επίθεση στην ίδια περιοχή.
Εν τω μεταξύ, το Σάββατο το Ιράν ανακοίνωσε ότι οι δυνάμεις του σκότωσαν ή τραυμάτισαν 30 μέλη του PJAK (Κόμμα για την Ελεύθερη Ζωή του Κουρδιστάν), που θεωρείται παρακλάδι του PKK.
Από την πλευρά τους, οι κούρδοι αντάρτες θεωρούν ότι η Τουρκία και το Ιράν συντονίζουν τις επιθέσεις του και προσθέτουν ότι θα συνενώσουν τις δυνάμεις τους.

KHRP condemns Turkish bombardment of Northern Iraq

KHRP is concerned by the continuing aerial bombardment of the Khandil and Zap regions of Northern Iraq by the Turkish military that began last week for the first time in over a year. Coupled with mortar fire from Iran, these actions have reportedly resulted in the loss of civilian life. Whilst this violation of Iraqi sovereignty, and the death and destruction which accompanies it, is to be condemned in its own right, these actions also exacerbate already difficult humanitarian and human rights challenges in the region including displacement and environmental degradation. KHRP is currently representing over 80 villagers from Northern Iraq as a result of Turkish bombardments.  It has previously reported on the creation of thousands of displaced persons within Northern Iraq as a direct result of the bombardments. KHRP’s Managing Director Rachel Bernu stated today, ‘The escalation in armed activity in the Kurdish regions of Turkey and Iraq is of serious concern and should end immediately in order to protect civilians who have lived with and through far too many armed battles, resulting in losses of life and livelihoods.  The government of Turkey has stated that it is well aware that the solution to the conflict is not going to be found through heightened militarisation, so it is hard to understand the purpose of these actions, except through the lens of internal politicking’.

Ιράκ: Εντοπίστηκαν 222 λείψανα Κούρδων μέσα σε ομαδικό τάφο

Υπολογίζονται άλλα 680 λείψανα μέσα σε ερημικούς ομαδικούς τάφους

Ένας ομαδικός τάφος, που περιέχει τα λείψανα 222 Κούρδων εκτελεσθέντων από τον Σαντάμ Χουσέιν, εντοπίστηκε εσχάτως στην επαρχία Ντιουανίγια, στο νότιο Ιράκ, ανακοίνωσε σήμερα το υπουργείο για τα Ανθρώπινα δικαιώματα στη Βαγδάτη.

 

Δολοφονίες μεγάλων ομάδων Σιιτών και Κούρδων έγιναν και τη δεκαετία του '80 και τη δεκαετία του '90, αναφέρουν οι πολιτικοί αναλυτές.

Στη Βαγδάτη, εκτιμούν σήμερα ότι "680 λείψανα είναι ακόμα θαμμένα, κάπου σε ερημικές τοποθεσίες", συγκαταλεγόμενα στα θύματα των ομαδικών δολοφονιών της εποχής Χουσέιν.

Οι Κούρδοι χαλάνε το προφίλ Ερντογάν

Η «αραβική άνοιξη» δεν φέρνει λουλούδια για όλους στη γειτονιά του ισλαμικού κόσμου, και ιδιαίτερα για εκείνους που διατηρούσαν στενούς δεσμούς με τα καθεστώτα που ήδη ανατράπηκαν ή καταρρέουν.

Αυτό φαίνεται να ισχύει ιδιαίτερα για την Τουρκία, που παρακολουθεί με αγωνία τις λαϊκές εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, καθώς οι πολιτικοί κλυδωνισμοί από τις αλλαγές καθεστώτων θέτουν υπό αίρεση τις επίπονες διπλωματικές προσπάθειες που καταβάλλει η Αγκυρα τα τελευταία χρόνια, φιλοδοξώντας να αναδειχθεί σε καταλύτη εξελίξεων στον αραβικό κόσμο και στη Μέση Ανατολή. Οι διπλωματικές αναταράξεις εκδηλώνονται καθώς η Τουρκία διανύει ένα δύσβατο προεκλογικό δρόμο οδεύοντας προς τις βουλευτικές εκλογές της 12ης Ιουνίου, που γίνεται ακόμη πιο δύσβατος από τις βόμβες του αυτονομιστικού αντάρτικου και τις οξυμένες εθνοτικές αντιπαραθέσεις.

Μία μέρα μετά την ένοπλη επίθεση κατά της συνοδείας του τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην προεκλογική του περιοδεία στην Κασταμονή του Πόντου, οι κούρδοι εργάτες ξεκίνησαν μαζικές απεργίες στο Ντιγιαρμπακίρ και σε μικρότερες πόλεις της ΝΑ Τουρκίας, ενώ στρατός και αστυνομία εξαπέλυσαν πολεμικές επιχειρήσεις και πογκρόμ συλλήψεων. Κι όλα αυτά έπειτα από μία «διαδήλωση ρουτίνας» -κατά την εφημερίδα «Τζουμχουριέτ»- κατά την ταφή επτά μελών του ΡΚΚ που σκοτώθηκαν την περασμένη εβδομάδα σε μάχες στα βουνά της επαρχίας Τουντσελί, στην Ανατολία. Πάνω από 5.000 Κούρδοι συμμετείχαν στη διαδήλωση εκείνη, κραυγάζοντας «εκδίκηση» και ανεμίζοντας σημαίες του κουρδικού αντάρτικου. «Είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν όσοι δεν τα καταφέρνουν στις κάλπες», ρητόρευε από τα προεκλογικά μπαλκόνια στην Αμάσεια ο Ερντογάν, καλυπτόμενος από δύο bodyguards και δείχνοντας το ΡΚΚ ως δράστη της επίθεσης. Την ίδια στιγμή οι Κούρδοι κατήγγειλαν τον πολιτικό τους απομονωτισμό και τον έντεχνο αποκλεισμό τους από την προεκλογική διαδικασία.
Μέσα σε αυτό το κλίμα αναζωπύρωσης των μαχών με τους αυτονομιστές αντάρτες μετά την άρση της μονομερούς εκεχειρίας του ΡΚΚ τον περασμένο Φεβρουάριο, ξετυλίγεται και η προεκλογική πολιτική αντιπαράθεση που αυτή τη φορά περιγράφεται ως ιδιαίτερα οξυμένη: ακόμη και ο χαρισματικός Ερντογάν (που θεωρείται βέβαιος και για τρίτη φορά νικητής των εκλογών) απευθύνθηκε στους πολιτικούς του αντιπάλους θυμίζοντας με ειρωνικό τρόπο τα σεξουαλικά τους μπερδέματα όπως αποκαλύφθηκαν από τον τουρκικό σκανδαλοθηρικό τύπο.

Τα οικονομικά ενδιαφέροντα της Αγκυρας και η κοπιαστική προσπάθεια πολιτικής επιρροής στον αραβικό κόσμο πλήττονται εξαιτίας των λαϊκών εξεγέρσεων που απειλούν ακόμη και τη σκληρή στρατηγική της Τουρκίας να μην επιτρέπει διάχυση των προβλημάτων που κλυδωνίζουν τις όμορες χώρες, στη δική της επικράτεια.

Προϊόν αυτής της στρατηγικής είναι και η πρόσφατη κυβερνητική αναγγελία επιβολής περιορισμών στο Ιντερνετ, με φιλτράρισμα των ιστότοπων που θα μπορούν να επισκέπτονται οι τούρκοι συνδρομητές. Το επιχειρούμενο ιντερνετικό black-out καταγγέλλεται ως αντιδημοκρατικό και πολλοί θυμίζουν ότι το «άλλο όνομα» της Αραβικής Ανοιξης είναι «Επανάσταση του twitter».

ΑΧ. ΦΑΚΑΤΣΕΛΗΣ

Νεκροί τρεις Κούρδοι σε συγκρούσεις με τον τουρκικό στρατό

Νεκροί τρεις Κούρδοι σε συγκρούσεις με τον τουρκικό στρατό

Τρεις Κούρδοι αντάρτες σκοτώθηκαν σήμερα στην κεντρική Τουρκία, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με τον τουρκικό στρατό, σύμφωνα με δηλώσεις Τούρκων αξιωματικών. Πρόκειται για το πρώτο σοβαρό επεισόδιο που σημειώνεται ανάμεσα σε μέλη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και στον τουρκικό στρατό, από τις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν την Κυριακή στη χώρα. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή συνεχίζονται.

 

 Ο φυλακισμένος ηγέτης του PKK Αμπντουλάχ Οτσαλάν απείλησε τον περασμένο μήνα με "πόλεμο" αν η κυβέρνηση δεν αρχίσει συνομιλίες μετά τις εκλογές, δίνοντας διορία ως τις 15 Ιουνίου.

Περίπου 100 στρατιώτες, υποστηριζόμενοι από ελικόπτερα, εξαπέλυσαν επιχείρηση κατά μικρής ομάδας ανταρτών του PKK νωρίς σήμερα το πρωί, στην επαρχία Σεβάστεια της Τουρκίας, η οποία απέχει πολύ από την περιοχή στην οποία σημειώνονται συνήθως οι συγκρούσεις μεταξύ του στρατού και των Κούρδων ανταρτών στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Τούρκοι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η συγκεκριμένη ομάδα του PKK κατευθυνόταν από την ανατολική επαρχία Τουντσελί στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας στο βορρά, όταν εντοπίστηκε στην περιοχή της Σεβάστειας Ιμρανλί.

Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται στην περιοχή.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του οποίου το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) κέρδισε στις εκλογές της Κυριακής, δήλωσε ότι μολονότι ορισμένοι κρατικοί αξιωματούχοι είχαν συνομιλίες με τον Οτσαλάν, η κυβέρνησή του δεν θα έχει συνομιλίες με την, όπως έχει χαρακτηριστεί από την Τουρκία, την ΕΕ και τις ΗΠΑ, «τρομοκρατική» αυτή οργάνωση.

Kurds Continue To Push For A Nation Of Their Own

They are a people without a home, or at least without an internationally recognized country. They bore the brunt of Saddam Hussein’s rage after the Iran-Iraq war of the 1980s, victims of chemical weapon attacks. They were the reason for the no-fly zone above the 36th parallel in Iraq after the first Gulf war. They are the Kurds.

The Kurds are traditionally a nomadic people, the bulk of who live in the mountainous area around the borders of Armenia, Iran, Iraq, Syria and Turkey. The Kurds call this area Kurdistan. Approximately 5 million Kurds live in northern Iraq. They are non-arabs and the majority of them are Sunni Muslim.

The Kurdish people in Iraq have battled with the Iraqi government for self-rule for nearly a century. They were granted self-rule in 1970, however the agreement did not last long. It is well known that the Kurds suffered greatly under the rule of Saddam Hussein, but what is their life like in a post-Hussein Iraq?

According to an October 2010 Congressional Research Service report, northern Iraq has seen stability since the end of Hussein’s reign, however officials remain concerned about what may happen once U.S. troops leave the country at the end of the year.

Kurds currently have some autonomy, but not independence, in northern Iraq known as the Kurdistan Regional Government. They also participate in the Iraq’s political process, having representation in the central government. Many Kurds relish the power they have in choosing the country’s leaders, however recent fissures within their own parties resulted in the main Kurdish faction loosing seats in the 2010 parliamentary elections

Kurdish leaders are not actively seeking independence from Iraq at the moment even though independence is something many of the Kurdish people want. It is not because Kurdish leaders do not wish for independence, but rather because the leaders understand the politics behind independence. Surrounding nations would likely not recognize an independent Kurdish state. Neighbors Iran, Turkey and Syria would not recognize an independent Kurdish state because of the large population of Kurds in their own countries. Recognition of by other nations is a key component in the definition of independence. Turkey, with a population of 15 million Kurds, is the most vocal opponent of an independent Kurdish state.

While there is not currently friction between the Iraqi government and the Kurdistan Regional Government regarding independence, there remain some problems about what areas fall under control of the Kurdistan Regional Government. The Kurds say Kirkuk and parts of Diyala and Nineveh provinces should be a part of their government. This dispute remains contentious and is still unresolved.

No one knows what will happen in Iraq, more specifically in northern Iraq and with the Kurdistan Regional Government, once U.S. troops leave. Though an independent Kurdish state is not currently on the agenda in Iraq, history suggests the debate is temporarily stayed and not over.

Barzani: Military option no solution for Kurdish issue

Erbil - Nechirvan Barzani, the former Kurdistan Region premier, thought Kurdistan relations with Turkey are "at the top level", while he deemed the Kurdish issue in Turkey cannot be settled through military option.

The statements by the former Kurdish PM and the current deputy president of the ruling Kurdistan Democratic Party (KDP), were made in an interview with the Turkish Teref newspaper Monday.

In the interview Barzani alluded to many housing projects and various other investment ventures by Turkish companies in the semi-autonomous Kurdistan Region (northern Iraq) as well as the volume of the trade exchange between the Region and Turkey in 2010 which topped $7 billion. He added to boost the exchange the two sides are preparing to open a new border point, beside the current one-Ibrahim Khalil.

As an example for the improved political relations with Turkey, the KDP second person said in the past few years Turkey had deployed some 200 thousand troops on the borders with Kurdistan.

The deployment allegedly was to confront potential attacks from the Kurdistan Workers Party (PKK)- a militant Kurdish organization in armed struggled with Turkey for three-decades for the ethnic rights of Kurds in Turkey.

Asked about the PKK and the Kurdish issue in Turkey, Barzani said currently the issue is given the most attention. He reiterated the issue should be settled by the involved parties in Turkey and through dialog.

The paper quoted Barzani, saying "Don't take me wrong. By dialog I don't mean conducting dialog with the PKK but any party involved in the issue."

"Military option is not the solution."

To Barzani the Kurdish issue is political and he believed Recep Tayyip Erdogan, the Turkish PM has taken the correct direction for solving it.

Turkish constitution recognizes "one nation, one flag and one language" and thus sidelines the ethnic rights of several groups in the country, including the 20 million Kurds.

Iraq's Barzani calls for Kurdistan reforms

ARBIL, Iraq — The president of Iraq's autonomous Kurdistan region called Monday for a raft of reforms after protests against nepotism, corruption and a political stranglehold by the two main parties.

Massud Barzani urged parliament for early provincial elections and the speedy creation of an integrity commission to check corruption and nepotism in many areas, including official appointments and energy contracts.

"I call on parliament to fix a date for early provincial elections in Kurdistan," Barzani said.

He was referring to provincial polls held across Iraq in January 2009 but not in the Kurdish region which comprises three northern provinces and the disputed province of Kirkuk.

He said political parties and media organisations should declare where they get their resources, saying only the Kurdistan government reserved the right to hold relations with another country.

Barzani added large private companies should sell their stock more equally, suggesting that currently only the rich and well-connected can buy lucrative company shares.

He also said oil and gas contracts in Kurdistan should be signed with greater transparency.

For decades, Barzani's Kurdistan Democratic Party and the Patriotic Union of Kurdistan of Iraq's President Jalal Talabani have lorded over the oil-rich northern region.

But the uprisings in the rest of the Middle East and across Iraq -- including the Kurdistan region -- have been a wake-up call for the Kurdish leaders.

Rallies in the region's second biggest city of Sulaimaniyah last month left three people dead, and have been followed by nearly daily demonstrations.

Meanwhile, the opposition in Kurdistan has said it has collected 50,000 signatures calling for Barzani's resignation.

Ο Οτζαλάν ζητάει κατ' οίκον περιορισμό και το ΡΚΚ βγαίνει στο βουνό

Το αίτημα του ηγέτη τού εκτός νόμου κουρδικού κόμματος ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτζαλάν, να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του σε κατ' οίκον περιορισμό, καθώς επίσης και ο τερματισμός της «κατάπαυσης του πυρός» που ανακοίνωσε η ίδια οργάνωση, έχουν προκαλέσει κύκλο έντονων συζητήσεων στην Τουρκία.

Τα περί κατ' οίκον περιορισμού έχουν διατυπωθεί τις τελευταίες μέρες από βουλευτές του φιλοκουρδικού κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας. Ενας από αυτούς, ο Ουφούκ Ουράς, είπε ότι μετέφερε την πρόταση στον υπουργό Δικαιοσύνης Σαντουλάχ Εργκίν. Ο τελευταίος είπε πως «κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν με βάση τους ισχύοντες νόμους». Ερωτηθείς για το αν θα μπορούσε να γίνει νομοθετική αλλαγή, ο υπουργός είπε: «Δεν υπάρχουν στην Τουρκία συνθήκες για κάτι τέτοιο», τονίζοντας πως ο κατ' οίκον περιορισμός προβλέπεται από τους τουρκικούς νόμους, αλλά όχι για καταδίκες σαν αυτήν του Οτζαλάν.
Ο Εργκίν είπε, επίσης, ότι ο ίδιος δεν πιστεύει ότι θα πρέπει και όσοι έχουν καταδικαστεί για τρομοκρατία να επωφελούνται από τις διατάξεις περί κατ' οίκον περιορισμού. Επί του ίδιου θέματος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και κυβερνητικός εκπρόσωπος Τζεμίλ Τσιτσέκ δήλωσε: «Πιστεύω ότι οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές». Η υπό εξέλιξη συζήτηση της Τουρκίας περιλαμβάνει και τη διάσταση της ισότητας. Ο πρόεδρος της τουρκικής εθνοσυνέλευσης Μεχμέτ Αλί Σαχίν επιχειρηματολόγησε με βάση αυτή τη διάσταση, λέγοντας ότι το αίτημα του Οτζαλάν για κατ' οίκον περιορισμό «είναι αντίθετο προς τη συνταγματική αρχή της ισότητας». «Υπάρχουν στην Τουρκία πολλοί υπόδικοι και κατάδικοι οι οποίοι υπάγονται στο ίδιο νομικό πλαίσιο. Δεν μπορεί να υπάρξει ειδική μεταχείριση σε κάποιον από αυτούς», είπε. Ενας από τους βασικούς άξονες της συζήτησης είναι το επιχείρημα των Κούρδων ότι «αν δεν αφεθεί ελεύθερος ή σε κατ' οίκον περιορισμό ο Οτζαλάν, θα συνεχίσει ο κύκλος του αίματος». Πράγμα που αποκρούεται από την άλλη πλευρά, αφού χαρακτηρίζεται «απειλή». Κι όλα αυτά τη στιγμή που το ΡΚΚ ανακοίνωσε  ότι παύει να ισχύει η «κατάπαυση του πυρός» που είχε κηρύξει στις 13 Αυγούστου.

ΑΡΗΣ ΑΜΠΑΤΖΗΣ

Τουρκία: απόπειρα δολοφονίας Κούρδου λαϊκού τραγουδιστή φουντώνει «σενάρια» και εμπλέκει ΡΚΚ

Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ

Αναστάτωση επικρατεί στην Τουρκία από τον τραυματισμό του πλέον αγαπητού τραγουδιστή λαϊκής μουσικής Ιμπραχίμ Τατλίσες. Ο καλλιτέχνης προχθές αργά τη νύχτα δέχθηκε πυρά δύο αγνώστων με αποτέλεσμα να τραυματιστεί βαριά στο κεφάλι.
Σε κρίσιμη κατάσταση εξακολουθεί να είναι ο Τατλίσες έπειτα από χειρουργική επέμβαση. Είχε βγει από το στούντιο, από όπου μεταδιδόταν η εβδομαδιαία του εκπομπή σε ιδιωτικό κανάλι, όταν δύο άτομα, σύμφωνα με την αστυνομία, πυροβόλησαν εναντίον του αυτοκινήτου όπου επέβαινε. Οι δράστες έριξαν έντεκα σφαίρες, εκ των οποίων η μία πέτυχε τον καλλιτέχνη στο κεφάλι και άλλη μία το βοηθό του στον ώμο. Οι δράστες πυροβόλησαν μέσα από αυτοκίνητο και διέφυγαν.
Προσωπικό ενδιαφέρον έδειξε ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για δύο εκδοχές. Πρώτον να πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών από πρώην συνεταίρους του Τατλίσες, ο οποίος εκτός από την καλλιτεχνική, αναπτύσσει εδώ και χρόνια και επιχειρηματική δραστηριότητα. Πολλές φορές έχει γίνει λόγος για σχέσεις ή συγκρούσεις του με ανθρώπους του υποκόσμου.
Η δεύτερη εκδοχή έχει να κάνει με το ενδεχόμενο το χτύπημα να είναι έργο του ΡΚΚ. Κι αυτό επειδή το ΡΚΚ εδώ και λίγο καιρό απειλεί αρκετούς Κούρδους διανοούμενους στην Τουρκία που εκφράζουν τη διαφωνία τους με την οργάνωση. Ο Τατλίσες δεν συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών και ούτε κάνει πολιτικές δηλώσεις, με εξαίρεση αυτό που έχει πει αρκετές φορές ότι «έχει παρέλθει η εποχή των όπλων».

Τρεις μαχητές του ΡΚΚ νεκροί από πυρά στρατιωτών

Τρεις Κούρδοι αντάρτες σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με τον τουρκικό στρατό, ύστερα από τις απειλές του Κόμματος των Κούρδων Εργατών (PKK) ότι θα θέσει τέλος στην εκεχειρία.

Οι συγκρούσεις σημειώθηκαν σε αγροτική ζώνη του Γκιουτσλιουκονάκ, κοινότητα στην επαρχία Σιρνάκ στη μεθόριο με το Ιράκ, υπογραμμίζουν οι ίδιες πηγές.
Οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ εναντίον ομάδας ανταρτών κατά τη διάρκεια εκκαθαριστικής επιχείρησης με στόχο να παρεμποδιστεί η είσοδος Κούρδων ανταρτών από το βόρειο Ιράκ, όπου διατηρεί βάσεις του το ΡΚΚ.
Το ΡΚΚ είχε κηρύξει μονομερώς εκεχειρία το 2010. Έκτοτε όμως έχει απειλήσει αρκετές φορές ότι θα θέσει τέλος στην αποχή του από τις μάχες, με την πρόφαση ότι η τουρκική κυβέρνηση είναι απρόθυμη για διάλογο.

Αυτοπυρπόληση έφηβου Κούρδου

Για μια ακόμη φορά τα Ελληνικά Μέσα μαζικής Ενημέρωσης δεν μπαίνουν στο κόπο να αναζητήσουν και την εκδοχή των Κούρδων για το γεγονός αυτό.Είναι πολύ λυπηρό να βρίσκεσαι κάθε μέρα μπροστά στην αναπαραγωγή της Τουρκικής Προπαγάνδας.(http://www.kurdish-info.eu/News-sid-Protest-at-Ocalan-s-Capture-Student-sets-himself-on-fire-16258.html)

Το καμμένο μου σώμα  θα φωτίσει το σκοτάδι της 15ης Φεβρουαρίου», γράφει στο σημείωμα του ο 17 ετών μαθητής  Mustafa Malçok 

Ένας 17χρονος Κούρδος αυτοπυρπολήθηκε στο Ντιγιάρμπακιρ της νοτιοανατολικής Τουρκίας, ζητώντας την απελευθέρωση του ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Η τοπική αστυνομία ανακοινωσε ότι βρήκε το απανθρακωμένο πτώμα του νεαρού το βράδυ της Δευτέρας, κοντά στις όχθες του Ευφράτη. Κοντά του βρέθηκε επιστολή, στην οποία αναφέρεται ότι έδωσαε τη ζωή του για να διαμαρτυρηθεί για τη συνεχιζόμενη φυλάκιση του Οτσαλάν από τις τουρκικές αρχές.

Source: enet.gr

Κινήσεις της Τουρκίας εν όψει των εκλογών του Ιουνίου

Η Τουρκική μυστική υπηρεσία ΜΙΤ προειδοποιεί για τον κίνδυνο αύξησης"τρομοκρατικών" επιθέσεων από το PKK σε μία προσπάθεια να επηρεαστεί τόσο η συμμετοχή στις εθνικές εκλογές της 12 Ιουνίου του 2011 όσο και η λαϊκή ετυμηγορία μέσα από ένα κλίμα αναταραχής.Ως πιθανές περιοχές των προκλήσεων αυτών αναφέρονται η Κωνσταντινούπολη, η Μερσίνα, το Ντιγιαρμπακίρ και τα Άδανα. Οι προκλήσεις θα απευθύνονται κυρίως προς την κοινότητα των Αλεβιτών και έχει ζητηθεί για τον σκοπό αυτό ή αύξηση των μέτρων ασφαλείας .
Οι επιθέσεις θα έχουν ως στόχο και τις δυνάμεις ασφαλείας (αναφέρεται χαρακτηριστικά η επίθεση με χειροβομβίδα κατά αστυνομικού τμήματος στην περιοχή Doğu Beyazıt ) και αναμένεται ένταση τους κατά την Άνοιξη.Η προειδοποίηση της ΜΙΤ είναι σε συνέχεια της προειδοποίησης που απηύθυνε ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν στις 21 Ιανουαρίου σε συνάντηση του με τους διοικητές των 81 επαρχιών της Τουρκίας, αλλά και σε ομιλία του προς το Τουρκικό Έθνος στις 28 Φεβρουαρίου

Γιατί τον Μάρτιο:

Σε συνέντευξη του ο Murat Karayilan Πρόεδρος της Ένωσης Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK) δήλωσε πως είναι απίθανο η τουρκική κυβέρνηση να λάβει μέτρα για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης μέχρι τον Μάρτιο και τούτο γιατί δεν είναι πρόθυμη να κάνει κάτι τέτοιο.Ο Murat Karayilan ανέφερε πως η Ένωση Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK) θα επαναξιολογήσει εκ νέου την θέση της την επόμενη εβδομάδα.Ο Κούρδος Εθνικός Ηγέτης Αμπντουλάχ Οτζαλάν επανελειμένα έχει αναφέρει πως το ΡΚΚ δεν θα ανανεώσει την εκεχειρία αν η Τουρκική πλευρά δεν λάβει ουσιαστικά μέτρα για το Κουρδικό ζήτημα μέχρι τον Μάρτιο. Υπό κανονικές περιστάσεις η κατάπαυση του πυρός ισχύει μέχρι τις γενικές εκλογές τον Ιούνιο του 2011.

Μιλώντας για μαζικούς τάφους (των οποίων η ανεύρεση είναι συνεχής) ο Karayilan δήλωσε πως δεν θα υπάρξει ειρηνική λύση έως ότου όλοι οι μαζικοί τάφοι αποκαλυφθούν και δικαστούν όλοι οι υπεύθυνοι αυτών των εγκλημάτων. Ιδιαίτερη επισήμανση έκανε στην συνέντευξη του στις προετοιμασίες του Τουρκικού Στρατού για μεγάλη στρατιωτική επίθεση εναντίον του PKK, στις στρατιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό καθώς και στις αυξημένες αμυντικές δαπάνες του Προυπολογισμού της Τουρκίας

http://english.rojhelat.eu,http//www.worldbulletin.net

Kirkuk - Ceyhan pipeline belongs to Kurdistan

Iraqi Central government strives hard to block Kurdish Regional Government’s (KRG) prerogatives over exploration, production and export of petroleum resources in Kurdistan.

Independent contracts signed by KRG with numerous private international oil firms such as” Norway’s DNO, Heritage Oil (Canada), Al-Aabar Petroleum (UAE), Switzerland-based Addax Petroleum Corp were previously considered“ unauthorized” and “ unconstitutional” by Iraqi anti-Kurdish oil minister, Husayn al-Shahristani.

Not only has the central Baghdad government bereaved KRG of its inherent, legitimate rights to a fraction of the intact Iraqi oil, which theoretically belongs to all Iraqi populace irrespective of ethnic composition, but also it deems reserving monopolistic right over trading Kurdish oil fields in and surrounding Kirkuk and other major parts of Kurdistan to foreign states short of any deliberation with KRG.

Having cut supplies of some fuel products to Kurdistan by 50 percent earlier, and incessantly warning to abolish all existing oil contracts in force in Kurdistan,www.ekurd.netShahristani abuses his authority and acts on behalf of certain permeating governments. He has admittedly received millions of dollars in enticement money and continues to serve adjacent Syria, Iran and Turkey by permitting them to plunder the Iraqi national assets irrationally.

Turkish Lobbies in Washington, DC and Turkish firms in Iraq such as Turkey’s Turkiye Petrolleri Anonim Ortakligi (Turkish Petroleum Corporation—TPAO) are acquiring oil contracts by means of offering bribe to corrupt Iraqi officials in Bagdad, including Shahristani.

On September 19th, Shahristani extended a 15-year accord with Taner Yildiz, Turkish Energy Minister, to export oil from the Kurdish Kirkuk oil fields to the Turkish port of Ceyhan devoid of any endorsement from or the slightest coordination with Kurdish authorities whatsoever.

Kirkuk-Ceyhan pipeline, also known as the Iraqi Turkish pipeline, runs from Kirkuk, Kurdistan to the Ceyhan in the Mediterranean region of Turkey. The link carries an average of 500,000 barrels of oil a day and its capacity is expected to soon upgrade.

Located in the Kurdistani Kurdish Kirkuk province, Kirkuk-Ceyhan pipeline directly rests in sphere of KRG’s influence. Implementation of article 140 should automatically incorporate Kirkuk-Ceyhan pipeline into KRG geography.

Since KRG officials were not summoned to attend the oil-contract extension ceremony signed between Iraq and Turkey, nor were its views inquired on the matter, therefore, KRG reserves the right to annul any enforced contracts between Baghdad with its neighboring countries likewise.

Iraqi oil is being overpumped and overproduced in every corner of Iraq, with most of it streaming into the pouches of the neighboring Turkey, Iran, and Syria. Clannish leaders in South of Iraq have launched their own hush-hush oil-producing and oil-selling corporations.

Indicated figures and diagrams by the Iraqi ministry of oil do not reflect the true information about the oil production, consumption and export proportions.

Only estimated 15 percent of Iraq's oil reserves are located in and around Kirkuk, Mosul and Khanaqin. About two-thirds of production comes from the southern fields.

Signing a 15 year contract on behalf of Kurdish officials is null and void. It is a deliberate act of depriving a nation of its intrinsic rights and pilfering its national assets.

Instead of opposing the Kurds, Shahristani needs to divert a modicum of his focus to the abuse, mismanagement and embezzlement of government funds and resources that is occurring in central and Southern parts of Iraq in an immeasurable rate.

Sources:

Republic of Iraq Ministry of Oil
http://www.oil.gov.iq/
Reuters: Iraq, Turkey sign renewed oil pipeline accord
http://uk.reuters.com/article/idUKLDE68I04V20100919
Iraq Conflict Briefing
http://www.flashpoints.info/countries-conflicts/Iraq-web/Iraq_briefing.htm
Energy profile of Iraq
http://www.eoearth.org/article/Energy_profile_of_Iraq
Iraqi Kurdistan: Talks Continue As Baghdad Cuts Oil Supplies
http://www.unpo.org/article/11622
  Baqi Barzani is a Kurdish citizen of Sought Kurdistan [Iraq]. He advocates the notion of " establishing an independent Kurdish state". He contributes to various Kurdish media outlets, especially ekurd.net.

Kurdish Political Prisoners in Imminent Danger in Iran

The recent surge in unannounced executions carried out by the Iranian regime threatens the lives of Kurdish political prisoners. 


A Kurdish political prisoner sentenced to death in Iran has been taken to an unknown location from Ward 4 of the Raji-Shahr prison in Karaj.

According to Harana news agency, Loqman Moradi was transferred from the ward on Sunday [30 January 2011] and was never returned.

In view of the recent spike in the number of executions by the clerical regime, there is a very likely probability of secret execution of this political prisoner.

Loqman and Zanyar Moradi have been sentenced to “moharebeh” (enmity against God) and charged with killing the son of Marivan city’s Friday Cermon.

Neither the defenders nor their lawyers have been notified of the sentencing, according to the news agency.

In a letter, the two prisoners have written that they were forced to confess to the allegations after being threatened in prison with rape.

Loqman Moradi was previously arrested on a number of occasions for supporting the Kurdish political opposition in Iran.

The Islamic regime in Iran executed another Kurdish prisoner on Wednesday, January 27.  There was no coverage of this execution as the regime had fabricated drug charges for this political prisoner.

There has been a surge of execution of political prisoners in Iran. In 2011 alone, there have been several executions of political prisoners carried out in Iran.

Hussein Khizri, a Kurdish political prisoner was hanged in Orumieh prison on January 15, 2011. The authorities have yet to publicly announce his execution.

Another Kurdish political prisoner, Habibollah Latifi, was set to be executed in the city of Sanandaj; however his execution was temporarily halted due to domestic and international outrage.

There are currently dozens of Kurdish political prisoners on death row, and 5 political prisoners, four of them Kurds were executed in Evin prison in Tehran in May 9th 2010.

Human Rights Watch reported on January 26, 2011 that “early 2011 highlights a deepening of the human rights crisis” in Iran in issuing its World Report 2011 Iran chapter.

«Θα δημιουργηθεί αυτόνομο Κουρδιστάν και αυτόνομος Πόντος»

«Θα δημιουργηθεί Αυτόνομος Ανατολικός Πόντος, θα δημιουργηθεί Αυτόνομος Κεντρικός Πόντος, την ίδια στιγμή θα δημιουργηθεί Αυτόνομο Κουρδιστάν της Δημοκρατικής Τουρκίας», δήλωσε ο δήμαρχος του Ντιάρμπακιρ Οσμάν Μπαϊντεμίρ σε ομιλία με θέμα "Η Δημοκρατική Αυτονομία και οι Συνομιλητές στο Κουρδικό Ζήτημα", στο 10ο Φεστιβάλ Φύσης και Πολιτισμού, στο Τούντζελι.

Μεταξύ άλλων ο κ. Μπαϊντεμίρ είπε:

"Η Δημοκρατική Τουρκία είναι μια πρόκληση. Είναι η πρόκληση της δημιουργίας μιας Τουρκίας όπου όλες οι εθνικές και θρησκευτικές ομάδες, ο εργαζόμενος κόσμος, θα μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα, χωρίς να νοιώθει κανείς αποκλεισμένος, με ίσα δικαιώματα στην κατανομή των πόρων αυτής της χώρας.

Πώς θα επιτευχθεί αυτό;

Θα δημιουργηθεί Αυτόνομος Ανατολικός Πόντος, θα δημιουργηθεί Αυτόνομος Κεντρικός Πόντος, την ίδια στιγμή θα δημιουργηθεί Αυτόνομο Κουρδιστάν της Δημοκρατικής Τουρκίας. Μπορεί να βγει κάποιος και να πει ότι αντιλαμβάνομαι λάθος τα πράγματα. Πάντως αυτή είναι η άποψή μου. Έτσι βλέπω εγώ τα πράγματα.

Σε αυτήν την περίπτωση, της Δημοκρατικής Αυτονομίας, η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση θα συνεχίσει να υπάρχει σε κάθε περίπτωση. Δεν έχουμε καμία αντίρρηση, η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση θα συνεχίσει να υπάρχει, ο Εθνικός Ύμνος της Τουρκίας θα συνεχίσει να παίζει. Η τουρκική σημαία θα συνεχίζει να κυματίζει. Δεν έχουμε αντίρρηση σε όλα αυτά, όμως παράληλλα θα υπάρχει και το Τοπικό Κοινοβούλιο. Και ένα από αυτά τα τοπικά κοινοβούλια θα είναι το Κοινοβούλιο της Αυτόνομης Περιοχής του Κουρδιστάν και εκεί θα ανεμίζει και η κουρδική σημαμαία…"

Σημειώνεται ότι στις τουρκικές επαρχίες του Πόνου, τους τελευταίους μήνες έχουν επαναεμφανιστεί αντάρτικες ομάδες που δρουν κατά του στρατού και της αστυνομίας με αίτημα την παραχώρηση δημοκρατικών δικαιωμάτων σε αυτές τις περιοχές.

Καταναγκαστικές εξώσεις Κούρδων : Εγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Στο Βόρειο Κουρδιστάν, μέρος της Τουρκίας παρόμοιο με όλα τα άλλα μέρη του Κουρδιστάν (Ιράν και τη Συρία), τα θεμελιώδη δικαιώματα των Κούρδων έχουν παραβιαστεί από την τουρκική κυβέρνηση. Οι μαζικές καταναγκαστικές εξώσεις Κούρδων είναι από τις πιο θεμελιώδεις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Τουρκία.
Η τουρκική κυβέρνηση έχει διαπράξει ενεργά πολλές καταναγκαστικές εξώσεις Κούρδων με ορισμένες αιτιολογήσεις. Τα τουρκικά στρατεύματα δαιμονιζουν χιλιάδες χωριά και ένα μεγάλο αριθμό πόλεων. Πάνω από 350.000 άτομα έχουν εκκενωθεί από 3.500 χωριά. Οι περισσότερες κατεδαφίσεις των κουρδικών χωριών με αυτή τη μέθοδο έγιναν στην Νοτιοανατολική Τουρκία κατά τη περίοδο 1984-2000. Όμως η κυβέρνηση της Τουρκίας εξακολουθεί και συνεχίζει να καταστρέψει χωριά και να προβαίνει σε καταναγκαστικές εξώσεις Κούρδων με τις στρατιωτικές της δυνάμεις να βομβαρδίζουν την κουρδική περιοχή που οδήγησε σε ευρείες μετατοπίσεις πληθυσμού, πολλές απώλειες ζωής, και την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Μία από τις δικαιολογίες για τις μετατοπίσεις και τις καταναγκαστικές εξώσεις των Κούρδων ήταν ότι τα κουρδικά χωριά παρέχονται υποστήριξη διοικητικής μέριμνας στο ΡΚΚ. Επίσης "η αιτίαση αυτού του δόγματος ήταν η καταστροφή του περιβάλλοντος του ΡΚΚ, τόσο από την αντίφαση (επανεγκατάσταση του πληθυσμού) όσο και από την διείσδυση (ανάπτυξη ειδικών δυνάμεων, εφαρμόζοντας την αρχή του κινούμενου πολέμου και διεισδύοντας στο χώρο του PKK…).


Στο τακτικό επίπεδο, η επανεγκατάσταση και η βίαιη αστυνόμευση αγνόησαν αμφότερα το ανταρτοπόλεμο των τροφίμων, της προστασίας… και σε στρατηγικό επίπεδο, η νέα επιχείρηση ανάγκασε τους αντάρτες να επιλέξουν μεταξύ υποχώρησης ή εμπλοκής σε μια αντιπαράθεση με το κράτος στις αστικές περιοχές (ένα σκληρό περιβάλλον για ανταρτοπόλεμο αλλά ευνοϊκό για το κράτος) ". Αλλά πίσω από όλους αυτούς τους λόγους, ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τις καταναγκαστικές εξώσεις των Κούρδων, που εφαρμόζονταν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ήταν η αφομοίωση των Κούρδων στην τουρκική κοινωνία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όλες οι στρατιωτικές επιθέσεις, καταστρέφοντας τα κουρδικά χωριά, και η διεθνής επιδρομή έχει γίνει με τη βοήθεια των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα '' ως σύμμαχος των ΗΠΑ μέσω του ΝΑΤΟ, η Τουρκία λαμβάνει όπλα από τις ΗΠΑ, από δεκάδες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων Hughes, Boeing, Raytheon και General Dynamics. Παρά την τρομακτική έκθεση για βίαιη κακοποίηση από τη Διεθνή Αμνηστία, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πραγματοποίησε εμπόριο όπλων με την Τουρκία. Ο πόλεμος στην Τουρκία αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη χρήση όπλων των ΗΠΑ σε μάχες, οπουδήποτε στον κόσμο.
Σύμφωνα με την έκθεση της Human Rights Watch (παρατηρητήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων): "στη διάρκεια των ματακινήσεων πλυθυσμού, οι τουρκικές δυνάμεις διατάζουν τους χωρικούς να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και στη συνέχεια καίνε τα χωριά τους. Σε όλες τις περιπτώσεις που ερευνηθηκαν, η τουρκική κυβέρνηση δεν καταβάλε καμία προσπάθεια για να παρέχει φροντίδα στους εκτοπισμένουσ αμάχους, πάλι μεπαραβίαση του διεθνούς δικαίου. Διάταζουν απλά τους χωρικους να βγουν απο τα σπίτια τους, τους λένε να εγκαταλείψουν τα υπάρχοντά τους πίσω, και στη συνέχεια κοιτάζουν τα σπίτια τους να καίνε. Μετά την καταστροφή, λένε στους χωρικους να περπατάνε προς την πλησιέστερη πόλη και να μην επιστρέψουν ποτέ". Στη ίδια στιγμή, εκατοντάδες Κούρδοι φονευονται ή τραυματίζονται.
Ένας άλλος λόγος των καταναγκαστικών εξώσεων των κουρδικών χωριών και ορισμένων πόλεων από την τουρκική κυβέρνηση είναι η κατασκευή φραγμάτων στην Νοτιοανατολική Τουρκία στο όνομα του σχεδίου «ανάπτυξης της Ανατολίας», χωρίς την τήρηση των διεθνώς καθιερωμένα κριτήρια. Έχουν διατυπωθεί σοβαρές ανησυχίες γύρο από το φράγμα, με επιπτώσεις στο περιβάλλον, στα ανθρωπινά δικαιώματα και στη παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Για παράδειγμα, "δεκαοκτώ πόλεις και χωριά, συμπεριλαμβανομένης της πόλης της Yusufeli, θα είναι εντελώς ή εν μέρει καταδεδυμένα μόνο από το φράγμα Yusufili, με μετατόπιση 15.000 ανθρώπων από τα σπίτια τους και που επηρεάζει έμμεσα άλλους 15.000 ανθρώπους. Δεν εκπονήθηκε κανένα σχέδιο επανεγκατάστασης και οι διαβουλεύσεις υπήρξαν ελάχιστες. Θα επηρεαστεί επίσης πολύ και η πολιτιστική κληρονομιά." Εν ολίγοις, το έργο είναι πιθανό να επιδεινώσει τα προβλήματα των ήδη φορτωμένων εσωτερικόν μετακινήσεων στη Τουρκία, με τεράστιες πιέσεις στις κοντινές πόλεις. Η καταστροφή των σπιτιών και αγροκτημάτων ομοίως θα επιφέρει την απώλεια της πλούσιας ιστορικά και αρχαιολογικά κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένης της αρχαίας πόλης της Hasankeyf, και τον πολιτισμό και την ιστορία της περιοχής.

Καμιά από τις παραπάνω δικαιολογίες είναι νόμιμη και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Υποστήριξαν οι χωρικοί το PKK ή όχι; Καταναγκαστικοί εκτοπισμοί αυτού του τύπου είναι ασυνεπείς με το διεθνές δίκαιο, επειδή μετατοπίσεις και καταναγκαστικοί εκτοπισμοί δεν πρέπει να γίνονται για λόγους τιμωρίας.

Αλλά κάποιοι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι ορισμένες μετατοπίσεις χωρικών έγιναν από το PKK, επειδή δεν υποστήριζαν το σχέδιο "απελευθέρωσης". Μα, είναι δυνατό να είναι αληθές; η βάση της πολιτικής τους είναι η υπεράσπιση των Κούρδων, προστατεύοντάς τους από την κτηνωδία της τουρκικής κυβέρνησης και ενημερώνοντας τους για τα δικαιώματά τους, όχι να τους εκφοβίζουν ή να τους αναγκάσουν να εγκαταλείπουν τα χωριά τους.
Μπορούμε να δούμε το γεγονός αυτό σε μία από τις εκθέσεις της Human Rights Watch: "σε ορισμένες περιπτώσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο της έρευνας, μάρτυρες λένε στο παρατηρητήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι οι ίδιοι είχαν διαταχθεί να διαστρεβλώνουν τις πραγματικές συνθήκες θανάτων του άμαχου πληθυσμού για να κρύβουν τις κυβερνητικές ευθύνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, άμαχοι σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας, αλλά παρουσιάστηκαν από την κυβέρνηση ως μαχητές του ΡΚΚ. Σε άλλες περιπτώσεις, οι μάρτυρες ή συγγενείς διατάχθηκαν να ενημερώσουν άλλους ότι το "PKK έκαψε το χωριό"ενώ στην πραγματικότητα ήταν οι κυβερνητικές δυνάμεις υπεύθυνες, ή τους διέταξαν να πούνε ότι "Το PKK είναι υπεύθυνο" για συγκεκριμένους θανάτους που προκάλεσαν τα κυβερνητικά στρατεύματα".

Καταναγκαστικές εξώσεις Κούρδων κατά της διάρκειας του πολέμου μεταξύ του PKK και του τουρκικού στρατού είναι αντίθετες με τους κανόνες της σύμβασης της Γενεύης. Επειδή σύμφωνα με τις περιστάσεις και τις εκθέσεις της INGO, οι Κούρδοι σε εκείνα τα χωριά δεν ήταν σε άμεσο κίνδυνο πόλεμου και δεν κατέστη αναγκαία για επιτακτικούς στρατιωτικούς λόγους να αφήσουν τα χωριά τους. Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τις πολλές ομολογίες των Κούρδων, αυτοί δέχθηκαν επιθέσεις σκόπιμα από τις στρατιωτικές δυνάμεις που σκότωναν, βασάνιζαν και ντρόπιαζαν τους Κούρδους για να αφήσουν τα χωριά τους και τελικά έκαιγαν τα σπίτια τους, χωρίς καμία προστασία και επανορθωτικά μέτρα.
Σύμφωνα με την σύμβαση της Γενεύης οι ζημίες πρέπει να είναι περιορισμένες και οι μαχητές δεν θα πρέπει να στοχεύουν τα μη στρατιωτικά αντικείμενα αλλά ο τουρκικός στρατός ηθελημένα στόχευε χωριά και τους κατοίκους. Επιπλέον, αν σε οποιαδήποτε στιγμή του πολέμου χρειάζεται οι άνθρωποι να αφήσουν τα χωριά ή πόλεις τους, θα πρέπει να επιτρέπεται να επανέλθουν στα σπίτια τους το συντομότερο. '' Ασαφείς, κενές αιτιολογήσεις για μεγάλης κλίμακας μετατοπίσεις που έλαβαν χώρα για μια μακρά χρονική περίοδο δεν είναι αποδεκτές. Μαζική μετακίνηση πληθυσμού με την αιτίαση ότι αποτελεί μια κοινωνική βάση του αντιπάλου απαγορεύεται ρητά κατά τρόπο μη επιδεχόμενο.'' Η καταστροφή των χωριών των Κούρδων έγινε κυρίως με την χρήση του στρατιωτικού εξοπλισμού του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.

Το άρθρο 7, παράγραφος 1, (β) του καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου προβλέπει ότι η συστηματική και ευρέως διαδεδομένη «απέλαση ή αναγκαστική μεταβίβαση του πληθυσμού» είναι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που ορίζεται ως «καταναγκαστική μετατόπιση των προσώπων που αφορά η απέλαση ή άλλες καταναγκασμού πράξεις από την περιοχή στην οποία βρίσκονται νόμιμα, χωρίς λόγους που επιτρέπεται βάσει του διεθνούς δικαίου». Παραβιάσεις των απαγορεύσεων μετατόπισης στο πλαίσιο του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου διώκονται ως εγκλήματα πολέμου. Συνεπώς, η Τουρκία έχει διαπράξει εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και οι αρχές της θα πρέπει να διώκονται για τη διάπραξη αυτών των εγκλημάτων. Επίσης, σύμφωνα με τις συμβάσεις της Γενεύης, οι αρχές του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ έχουν επίσης ευθύνη για την στρατιωτική και κατασκοπευτική υποστήριξη της Τουρκίας.
Δυστυχώς, όχι μόνο τα ζητήματα αυτά δεν προκαλούν οποιαδήποτε έκφραση φρίκης από τη διεθνή κοινότητα, αντίθετα, αυτοί συνεργάζονται με την Τουρκία στις κατάφωρες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Κούρδων και, περιορίζουν τις κινήσεις των Κούρδων για τα νόμιμα δικαιώματα τους για αυτοδιάθεση και αυτοάμυνα.

Noory Fakhry Φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Lund (Τουρκία), Διεθνές Δίκαιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

ANF NEWS AGENCY 01 February 2011